ThaiNGO team support only thaingo.org and thaingo.in.th.

เว็บไซต์ที่ทีงาน thaingo ดูและคือ thaingo.org และ thaingo.in.th เท่านั้น

บ้าน

ผมใช้ชีวิตเป็นนักเดินทางอยู่เกือบๆ   20 ปี  นอนบนเบาะรถ นั่งเหงาตาม บขส. ก่อนฟ้าสาง และ เตร็ดเตร่ตามร้านกาแฟ ร้านโจ๊ก ยามเช้า พลบค่ำที่โดดเดี่ยว ในโรงแรมแปลกหน้า และ การดื่มลำพัง การเดินทางคนเดียวนานๆ สอนให้เรา สนุกกับตัวเอง คุยกับตัวเอง ตื่นตาตื่นใจกับตัวเอง เมื่อได้เห็นภาพทิวทัศน์ เห็นความงามของธรรมชาติ อาคารบ้านเรือน และประเพณีวัฒนธรรมที่แปลกตา

ความชอบเมื่อได้สัมผัส ความแตกต่าง ความเรียบง่าย ความจริงใจ ความบริสุทธิ์ ความหมายดีๆ และความผูกพัน ซาบซึ้งในมิตรไมตรี จากผู้คน จากหลายสิ่งหลายอย่างที่เราเดินทาง ทำให้เราค้นพบความล้ำค่าของมนุษย์ ด้วยกัน ทำให้ผม รู้สึกไม่เบื่อ ที่จะต้องพับเสื้อผ้าเก็บกระเป๋า ออกเดินทาง บ่อยมากที่ต้องออกเดินทาง ทั้งๆ ที่เสื้อผ้าทริปปก่อน ยังไม่ได้ซัก
!!

ประมาณว่า เทชุดเก่าออกกองไว้ ใส่ชุดใหม่ แล้วไปต่อเลย ผมจึงเป็นคนหนึ่งที่ใช้ เป้ ใบใหญ่สะพายหลังเปลืองมาก เฉลี่ยปีละ 2-3 ใบ เพราะรับน้ำหนักมากจึงขาดบ่อย ผมสนุกกับงานและการเดินทางแบบนี้อยู่ร่วม 10 ปี ร่อนเร่ จนเห็นว่า ชีวิตแบบนี้มีแต่ความว่างเปล่า ความรู้สึกอยากมีบ้าน อยากมีพื้นที่ชีวิต อยากมีสิ่งที่เรียกว่า ความจดจำ หรือ ค;ามผูกพัน ข้างหลัง พี่ให้รู้สึกว่าห่วงข้างหลังและอยากกลับบ้าน ไม่ใช่ไปเรื่อยๆ การเดินทางจึงทำให้ผมพบความปรารถนาของตัวเองจริงๆ นั่นคือ บ้าน คือ ความอบอุ่น เพราะเมื่อกลับมาย้อนมอง เส้นทางที่เดิน ผมกลับไปเดินซ้ำ รอยเดิมบ่อยๆ นอนที่เดิม กินที่เดิม และเพื่อนคนเดิม พัทลุงผมนอนที่นี่ ตรังผมนอนที่นั่น บ้านคนนั้น เชียงราย บ้านคนโน้น ขอนแก่น อุดรฯ มหาสารคาม ฯลฯ

สุดท้ายก็พบว่า ที่ที่ดี ที่ผมชอบไป ไม่ใช่ที่วิเศษ ธรรมชาติงดงาม แหล่งท่องเที่ยวสำคัญ หรือ ที่คนๆ เค้าอยากไปกัน เขาชอบไปกัน แต่ที่ผมชอบไป คือ ที่ที่ผมคุ้นเคย ถูกคอ ประทับใจ ที่ที่มิตรภาพงอกงามพอกพูน ไปทุกครั้งก็สุขสำลักทุกครั้ง ด้วยการหยิบยื่นความจริงใจ น้ำใจ และความยินดีปรีดา ฉะนั้น ที่แบบนี้ ไม่ต้องมีอะไรสวยงาม นั่งคุยกันในกระท่อม ดื่มกันในครัวเก่าๆ หรือ จิบชากาแฟ เบาๆ ใต้ร่มไม้ ก็อิ่มเอมใจ สุขสำลัก

เมื่อกลับมาบ้าน มาสร้างพื้นที่ชีวิตให้ตัวเองบ้าง ผมทำบ้านผมให้เป็นเช่นนั้น ผมไม่ได้ให้ราคา การปลูกบ้าน ใหม่ ใหญ่โต ไม่ได้สนใจที่จะปรับปรุง ไร่ สวน ให้สวย เกินกำลังเรามี หรือทำได้ ผมทำตามกำลัง และเป็นอยู่สอดคล้องกับธรรมชาติ ต้อนรับอย่างที่เราดำเนินอยู่ กินอย่างที่เรากิน นอนอย่างที่เรานอน ร้อนเย็น เป็นไปตามครรลองเช่นเรา

เมื่อคืนตาเพลยแวะมา ระบัดระบาย ความในใจ  คงไปดื่มที่ไหนมาและคงจะโดน ตำหนิ (แทนผม) ว่า จัดงานท่องเที่ยวหรือให้คนมาเที่ยวได้อย่างไร ไม่มีที่พักให้เขา ไม่มีความสะดวกสบายให้แขกเรือ ผมฟังแล้วก็ขำ ๆ  เพราะชีวิตผมเดินทาง มายาวนานไม่เคย รู้สึกกับสิ่งพวกนั้นเลย ความจริงใจและการให้การดูแล ตามสิ่งที่มี นั่นมากกว่า ที่ผมปิติ และ ตราตรึงใจ


Thai Fruit Wine Fest & Food ก็เหมือนงาน แค้มปิ้ง ไร่ทวนลม หรือ งานเถื่อนเฟสติวัล ที่ผมจัดทุกปี เพราะผมค้นพบว่า การยอมรับในความเรียบง่าย คือ บันได หรือ ประตูสู่มิตรภาพที่แท้จริงกว่า กระเทาะเปลือก ความรุงรังของชีวิตออกบ้าง ให้เวลา ให้ความสำคัญกับการอยู่ด้วยกัน คุยกัน กินกัน ดื่มกัน หัวร่อเต้นรำกัน ฯลฯ เสพสุขกับความเป็นธรรมชาติมนุษย์ของกันและกัน

งาน
Thai Fruit Wine นี้ ก็ยังยืนยัน ที่จะคงไว้ซึ่งหลักคิดเดิม เพราะเราเอง ไม่มีทุน ไม่มีแรงงาน ไม่มีงบประมาณ จึงไม่ได้ ใช้เงินเนรมิต ความพร้อม ความงาม ความหรูหรา สวยงามไว้รองรับแขกมาเยือน หรือนักท่องเที่ยว ผมคิดว่า  ทำเช่นนั้น กำไรทางใจได้น้อย งานนี้ ก็เหมือนงานเถื่อนเฟสติวัล หลายคนจะมาแบบพร้อมยอมรับ อยู่ร่วม อย่างที่พวกเราอยู่ แขกผู้มาเยือนเช่นนี้ มีแต่ความปลื้มใจ เมื่อนึกถึง และกำไรชีวิตพุ่งสูงปรี๊ด ทุกครั้งที่จัดงานอีเว้นดีๆ อย่างนี้

เมื่อวาน ผมทำโต๊ะจากเศษไม้ไป
1 ตัวและจะเก็บเศษไม้มาทยอยทำ เก้าอี้ ที่นั่งพัก รวมถึง เพิงกันแดด กันฝน จากกิ่งไม้เศษไม้ หรือวัสดุที่เรามี เราพอหาได้  ถ้าใครมาเที่ยวเพื่อเสพสุขจากความตั้งใจ ไม่ผิดหวังแน่นอน แต่ถ้ามองหาความหรูหรา สวยงาม สะดวกสบาย เพื่อถ่ายรูป  ผมแนะนำเลย ว่า ให้ผ่านงานนี้ ไปได้เลย

ก่อนนี้ ผมไม่เคยกล้าคิด จัดงานแบบนี้ เลย เลื่อนผ่านมาหลายปี เพราะคิดทีไร ก็เห็นแต่ความไม่พร้อม ความไม่สวย ไม่ดูดี ความบกพร่อง วันนี้ นั่งทบทวน จริงๆ มันก็หมือนตัวบ้านเรา ใครจริงใจกับเรา ใครรับเราได้ คนๆ นั้น ก็คือ เพื่อนเรา และเพื่อนก็คือความจริง อีกด้านที่เป็นตัวเรา 

และเท่าที่จำได้ บ้านผมหลังเล็กๆ  เก่าๆ ร้างๆ สกปรก รกรุงรัง ก็จริง แต่ที่นี่ ต้อนรับแขกผู้มาเยือนแทบทุกวัน ตลอด
15 ปี ที่ผ่านมา....


.....

ปล. บ้านใครมีไม้เก่า ๆ สังกะสี เก่าๆ หรือ เศษเหล็กๆ เก่าๆ  ไม่ได้ทำประโยชน์ หรือ อยากจะขายถูกๆ บอกนะครับ....    หนูอยากได้ !!   อิๆๆ


โดย  เกษตรกรขบถ แห่ง ไร่ทวนลม