ตระบัดสัตย์

2 February 2018 4111

ตระบัดสัตย์

หายนะของอำนาจที่เกิดกับผู้ปกครองจนเสื่อมอำนาจนั้น มีไม่กี่อย่าง หนึ่งคือ การใช้อำนาจโดยไม่เป็นธรรมหรือลุแก่อำนาจ สองคือละเลยการใช้อำนาจให้เกิดความเป็นธรรม ผู้ปกครองประเภทเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ไม่ยลยินเสียงเพรียกหาป่าวร้องของประชาชนที่เดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า และ สามคือผู้ปกครองที่ไม่รักษาวาจา “ตระบัดสัตย์” เป็นนิจ ดูแคลนประชาชน

รองหัวหน้า รสช. (คณะรักษาความเรียบร้อยแห่งชาติ) เจ้าของอมตะวาจา “เสียสัตย์เพื่อชาติ” เมื่อ 20 กว่าปีก่อนก็พบจุดจบโดยพลัน เพียงเพราะตระบัดสัตย์ จนเกิดเหตุการณ์ “พฤษภาทมิฬ ปี 2535” ตระบัดสัตว์โดยการบอกประชาชนว่า จะไม่รับตำแหน่งใดๆ ทางการเมืองหลังยึดอำนาจ แต่แล้ว พลเอกสุจินดา คราประยูร หนึ่งในแกนนำรัฐประหาร สุดท้ายก็รับโดยอ้างว่า เสียสัตย์เพื่อชาติ เป็นนายกรัฐมนตรีที่อายุราชการน้อยที่สุด ( 7 เมษา 2535 – 24 พฤษภา 2535 )

ระยะเวลา 28 ปี ของประเทศนี้ รัฐประหารไปแล้ว 3 ครั้ง คือ พฤษภา 35, กันยา 49 และ พฤษภา 57 โดยทหารที่อ้างว่าเพื่อแก้ไขความต่ำทรามทางการเมือง จากนักการเมือง จึงเข้ามากำจัด แต่แล้วสุดท้ายทหารก็เข้ามาปกครอง โดยไม่ได้แก้ไขอะไร หรือแก้อะไรไม่ได้เลย ยิ่งแก้ยิ่งยุ่งยิ่งแย่เหมือนลิงแก้แห เฉลี่ยแล้วประเทศไทยได้ผู้ปกครองที่เป็นทหาร มาจากการยึดอำนาจ 10 ปี ครั้ง

หายนะใหญ่ทางอำนาจในประวัติศาสตร์การเมืองไทย มีเรื่องเดียวคือไม่รักษาวาจา ย้อนไปถึงยุคเณรถนอม (จอมพลถนอม กิตติขจร อดีตรัฐมนตรี คนที่ 10 ) ก็ไม่แตกต่าง ซึ่งนิสัยประชาชนคนไทยนั้น เกลียดที่สุด คือการโหก การไม่รักษาวาจา หรือ ตระบัดสัตย์ เวลานี้เมื่อนึกถึงเวลาเมื่อ 20 กว่าปีก่อน กำลังบรรจบคล้ายๆ กัน ทั้งนายกรัฐมนตรีประยุทธ ที่กล่าวถึงเรื่องตั้ง เรื่องปราบคอร์รัปชั่น และคำพูดของรองนายกฯ ประวิตร เรื่องลาออก!!

และแน่นอน เชื้อไฟปะทุในยามนี้พร้อมลุกลามไปทั้งทุ่ง จนยากจะดับให้มอดได้ ทางรอดเดียวที่ทำได้คือรีบประกาศวันเลือกตั้ง รักษาสัจจะวาจา และลงจากอำนาจหลังเสือเสียที หากยังดื้อดึงจะยื้อเวลาอยู่ต่อ คะเนว่า เหตุการประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเกิดขึ้นแน่ๆ เพราะคนไทยที่รักประชาธิปไตยจริงๆ หมดความอดทนแล้ว!!!

อัฎธิชัย ศิริเทศ ทีมงานไทยเอ็นจีโอ