ตั้งแต่อดีต ชีวิตที่กรำแดดอยู่ตามเรือกสวนไร่นามาชั่วนาตาปีของเกษตรกรโดยเฉพาะเกษตรกรรายย่อย ต่างก็หวังเพียงให้ปากท้องครอบครัวตนเองพอกินพอใช้ไปครบรอบปี หรือจนถึงอีกต้นฤดูปีหน้า แต่ในยามนี้ ยุคที่นับวัน อำนาจตลาด ทุน และพ่อค้าคนกลาง ที่เข้ามาครอบครองกุมชะตาชีวิตแทบทุกๆ อย่าง อาชีพที่เคยเรียบง่ายสงบสุขพอเพียงนับวันยิ่งลำบาก อัตคัตขัดสน กลายเป็นเรื่องทุกข์ยากแสนเข็ญและสิ่งสำคัญที่สุดกลายเป็นความสิ้นหวัง ล้มเหลวและล้มละลาย หมดเนื้อตัวเพราะหนี้สิน บางส่วนก็ก้มหน้าสู้ต่อดิ้นเพิ่ม ปลูกให้หนัก ลงทุนให้สูง จัดการอย่างเข้มแข็ง ในขณะที่อีกส่วนหนึงเริ่มทบทวนบทเรียน กลับมามองที่ต้นเหตุปัญหาและหาทางแก้ไข ฟื้นฟูสร้างปรัชญาชีวิตการพึ่งตนเอง ตามแนวคิดเกษตรพอเพียงเพื่อความยั่งยืน  หลักการสำคัญของระบบเกษตรยั่งยืนที่ว่าก็คือ มุ่งเน้นไปที่แบบแผนการผลิตแบบพึ่งพาตนเอง เพื่อยังชีพในครอบครัวให้มากที่สุด ทั้งในด้านปัจจัยการผลิต รวมไปถึงระบบความมั่นคงทางด้านอาหารในครัวเรือน เพราะเกษตรยั่งยืนคือแบบแผนการเกษตรที่คนจนสามารถจัดการได้ด้วยตนเอง โดยลดการพึ่งพาเศรษฐกิจกระแสหลักและถอดถนอตนเองออกจากระบบหนี้สิน รวมถึงความขาดแคลนทั้งหลายได้  นายประสงค์ สีสะอาด อายุ 53 ปี ประธานสหกรณ์เกษตรกรอินทรีย์กองทุนข้าว สุรินทร์จำกัด ได้กล่าวย้อนถึงจุดเริ่มต้นที่ลุกขึ้นมาริเริ่มทำเกษตรยั่งยืน ว่า  “เริ่มต้นจริงๆ เริ่มจากการที่เคยเราทำพวกเกษตรพันธสัญญา ปลูกพืชเชิงเดี่ยวมาก่อน แล้วพบปัญหาเรื่องต้นทุนปัจจัยการผลิต แล้วก็เรื่อง ราคาที่ไม่เป็นธรรม สาเหตุก็เพราะเราไม่ได้จัดการด้วยตนเอง เราต้องซื้อทุกปีและต้องเพิ่ม ทุกปี แต่สุดท้ายต้นทุนการผลิตก็มีแต่เพิ่มขึ้น ผลผลิตเท่าเดิม กลายเป็นการทำการเกษตรแบบไม่คุ้มทุน จึงเป็นช่องทางที่เราต้องหาทางแก้ไขปัญหาพวกนี้  เริ่มต้นในตอนนั้น [...]