เมื่อประมาณ พ.ศ.๒๕๔๖ กว่า ๗๖  องค์กรได้ร่วมกันเริ่มต้นผลักดันร่างกฏหมายกองทุนสื่อเด็ก โดยมีทั้งงานวิจัยการจัดตั้งกองทุนสื่อสร้างสรรค์ การรับฟังความคิดเห็นจากภาคส่วนต่างๆ ไม่ต่ำกว่า  20 ครั้งทั่วประเทศ ร่างพระราชบัญญัติ กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ พ.ศ. ….ได้ผ่านความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี สมัยรัฐบาลภายใต้การนำของนายกฯอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เมื่อวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๓ และผ่านการพิจารณาของกฤษฏีกาแล้ว แต่มีการยุบสภาก่อน  และต่อมาในสมัยรัฐบาลภายใต้การนำของนายกฯยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้นำร่างกลับมาผ่านความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี เมื่อ๒ เมษายน ๒๕๕๕ และกำลังจะเข้าสู่สภา  เครือข่ายสื่อเพื่อเด็ก เยาวชน และครอบครัว ร่วมกับเครือข่ายภาคประชาชนหลายเครือข่าย ที่ร่วมขับเคลื่อนมาตั้งแต่ต้น เห็นว่าร่างกฏหมายที่กำลังจะเข้าสภานี้จะมีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้น  หากให้ภาคประชาชนมีส่วนร่วมในการเสนอกฏหมาย  และเพื่อให้เป็นไปตามระบอบประชาธิปไตย ที่รัฐธรรมนูญได้ระบุว่าประชาชนมีสิทธิเข้าชื่อเสนอกฏหมายได้     ดังนั้นเครือข่ายภาคประชาชน  จึงได้รวบรวมรายชื่อ มากกว่า 1 หมื่นรายชื่อ  เพื่อเสนอ   ร่างพระราชบัญญัติ กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ พ.ศ. ….   ฉบับเครือข่ายประชาชน   ประเด็นสำคัญ  ของ [...]

สรุปสาระสำคัญๆ ที่ปรากฏในร่าง พ.ร.บ. ส่งเสริมโอกาสและความเสมอภาคระหว่างเพศ ฉบับ รัฐบาลฯ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ซึ่งสมควรได้รับการพิจารณาทบทวนและแก้ไข ดังนี้ 1. เหตุผลในการตรากฎหมาย : ไม่อ้างสาระสำคัญเรื่องสิทธิมนุษยชนตามรัฐธรรมนูญ ไม่ได้อ้างพันธกรณีที่ประเทศไทยได้ลงนามอนุสัญญาขจัดการเลือกปฏิบัติต่อผู้หญิงในทุกรูปแบบ (CEDAW) 2. คำนิยาม : กำกวม ไม่ชัดเจน ไม่ครอบคลุมอีกหลาย "คำ" ที่ควรนิยาม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "การส่งเสริมโอกาส" "การคุ้มครอง" "มาตรการพิเศษ" "ผู้ที่สมควรได้รับการส่งเสริมโอกาสและคุ้มครองเป็นพิเศษ" (เพราะไม่มีเรื่องพวกนี้ในร่างกฎหมายฉบับนี้…ซึ่งต้องมี ! ) 3. นายกรัฐมนตรี ต้องเป็นผู้รักษาการตาม พ.ร.บ. ฉบับนี้  ไม่ใช่ รัฐมนตรี (ซึ่งร่าง พ.ร.บ. ไม่ระบุว่าเป็น รมว. กระทรวงใดด้วยซ้ำ!) เพราะความไม่เสมอภาคระหว่างเพศเป็นปัญหาระดับชาติ  ไม่ใช่ปัญหาระดับกระทรวง ทบวง กรม เท่านั้น 4. การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมอันเนื่องมาจากความแตกต่างระหว่างเพศ มีขอบข่ายมาก ต้องระบุให้ชัดเจน จะกำกวมหรือจะไปรอประกาศในกฎกระทรวงโดยภาครัฐ (ที่อาจ [...]

  เรื่องเล่า​จากแดนไกล (ตอนที่สาม)  : ไปร่วมโครงการอบรม “การเสริมสร้างพลังอำนาจสตรี” (Women Empowerment Program) จัดโดยมหาวิทยาลัย มอนทาน่า รัฐมอนทาน่า สหรัฐอเมริ​กา โดย ดร. สุธาดา เมฆรุ่งเรืองกุล ผู้ประสานงานเครือข่ายผู้หญิงพลิกโฉมประเทศไทย ไปร่วมการประชุมคณะกรรมการ “กลุ่มผู้มีสิทธิออกเสียงส่วนใหญ่ของรัฐมอนทาน่า” (The Montana Majority PAC-MMP) เพื่อวางแผนงานส่งเสริมบทบาทสตรีในทางการเมืองและการเลือกตั้ง ผู้เขียนได้รับโอกาสสำคัญไปร่วมสังเกตการณ์ประชุมประชุมนัดสำคัญของคณะกรรมการก “กลุ่มผู้มีสิทธิออกเสียงส่วนใหญ่ของรัฐมอนทาน่า”  ( The Montana Majority PAC-MMP) ซึ่งเป็นกลุ่มที่จดทะเบียนเป็นองค์กรสาธารณะที่ไม่หวังผลกำไรเพื่อทำกิจกรรมทางการเมืองตามสิทธิพลเมืองแห่งมลรัฐตามกฎหมายของรัฐมอนทาน่า  คณะกรรมการขององค์กรเอ็มเอ็มพีมี ๗ คน และจำนวนสี่คนในเจ็ดคนนั้นคือ ส.ส. และ ส.ว. หญิงของพรรคเดโมแครต ประกอบด้วย ส.ว.แครอล วิลเลี่ยมส์ ส.ว. คริสตีน คอฟแมนน์ ส.ว. แครอล จูโน และ ส.ส. ไดแอน แซนส์   การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นที่บ้านของ [...]

  เมื่อสื่อกลายเป็นปัจจัยสำคัญในชีวิตวัยรุ่น วัยรุ่นควรบริโภคสื่ออย่างไรให้ได้ทั้งสุขและประโยชน์ในปัจจุบันถึงอนาคต   เมื่อปลายสัปดาห์ก่อนวันวาเลนไทน์โครงการมีเดียมอนิเตอร์ มูลนิธิสื่อมวลชนศึกษาร่วมกับมูลนิธิไทยพีบีเอสและแผนงานสื่อสร้างสุขภาวะเยาวชน (สสย.) จัดกิจกรรมการสัมมนาเรื่อง “วัยรุ่นกับสื่อ : ภาพสะท้อนผู้ใหญ่ในอนาคต” ที่ลานกิจกรรม สสส.อาคารเอสเอ็มทาวเวอร์ชั้น 35 เพื่อให้ตัวแทนวัยรุ่นในช่วงวัย 15-20 ปีได้ระดมความคิดเห็นต่อประเด็นหรือโจทย์การสัมมนา   จากรายงานผลการศึกษาของ เรื่อง “การศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมการเปิดรับสื่อของวัยรุ่นต่างกลุ่ม” ที่เก็บข้อมูลด้วยวิธีการจัดสนทนากลุ่ม (Focus Group) กับวัยรุ่นช่วงอายุ 15-20 ปีที่มีความแตกต่างกันทางด้านวิถีชีวิต เศรษฐกิจ สังคม ผลการศึกษาพบว่า วัยรุ่นกลุ่มที่มีฐานะดีจะมีความ “ก้าวล้ำ” ติดตามสื่อ มีความพร้อมที่จะเปิดรับสื่อใหม่และเทคโนโลยีที่ทันสมัยเพื่อตอบสนองความต้องการของตนเอง เปรียบเป็น “คุณหนูไซเบอร์” ส่วนวัยรุ่นที่มีฐานะปานกลางจะเลือกรับสื่อตามกระแสสังคม กับพยายามเข้าถึงสื่อทันสมัยซึ่งเปรียบเป็น กลุ่ม “ไฮเทค-เด็กแนว” สำหรับวัยรุ่นที่ทำงานหาเลี้ยงตนเองและศึกษานอกระบบ จะนิยมเปิดรับสื่อดั้งเดิมที่ง่ายต่อการเข้าถึง จุดมุ่งหมายเพื่อความบันเทิง มีเพื่อนเป็นสื่อใกล้ตัวที่สุด จึงเปรียบเป็นหรือเรียกได้ว่ากลุ่ม “แซบเว่อร์ เกลอแก๊ง” “เพื่อน”เป็นสื่อบุคคลที่มีบทบาทสำคัญต่อวัยรุ่นทุกกลุ่ม และเป็นปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการเปิดรับสื่อของวัยรุ่น ที่เป็นไปเพื่อตอบสนองความต้องการของตนเองและกลุ่มเพื่อน โดยสื่อที่วัยรุ่นนิยมเปิดรับ คือ สื่ออินเทอร์เน็ตซึ่งปัจจุบันกลายเป็นปัจจัยที่ 5 ของวัยรุ่นกลุ่มฐานะดีและฐานะปานกลางซึ่งผู้ปกครองส่วนใหญ่ให้อิสระในการใช้อินเทอร์เน็ตของวัยรุ่น [...]

วันนั้น วันที่ไก่หายไปจากผืนป่าแก่งกระจาน วันที่ไม่มีบ้าน ไม่มีข้าว ไว้เลี้ยงไก่ เลี้ยงหมู เพราะลำพังข้าวที่หามาเลี้ยงดูสมาชิกในครอบครัวจำนวนหลายชีวิตให้อิ่มพอก็แทบจะเป็นไปไม่ได้แล้ว คือวันที่พี่พฤบอกว่าเขาได้ไปเห็นภาพนั้นมากับตาแล้ว                         z ความเชื่อของคนรุ่นหนึ่งที่ผูกพันจิตวิญญาณไว้ ความเชื่อที่หลอมรวมให้เกิดจารีต ประเพณี พิธีกรรมที่ส่งต่อกันมา ยึดโยงครอบครัวผู้คน จนหลอมรวมเป็นชุมชน วันนี้มันหายไปอย่างตั้งตัวไม่ทัน                                             zzสำหรับภาพความเจ็บปวดของพี่น้องปกาเกอะญอที่แก่งกระจาน วันที่ไม่มีบ้าน ไม่มีข้าว มันคือความเจ็บปวดของผู้เป็นพ่อที่ไม่มีข้าวเลี้ยงดูครอบครัว                                                                                                         บ้านหลังหนึ่งที่สร้างขึ้น สำหรับปาเกอะญอ บนนั้นมี “เตาไฟ 3 เส้า” ที่หมายถึงพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย “ขอบกั้น”ที่ล้อมไว้คือลูกสาว ส่วน “เสา” ทั้งสี่คือลูกเขย มีหม้อในการทำพิธี “หม้อตัวเมีย” สำหรับหุงข้าว “หม้อตัวผู้” สำหรับทำหมู ไก่ มีที่ “กวนไม้ไผ่” สำหรับการทำข้าวไก่พิธี มี “ถาดกะทิ” ไว้กินไก่โคทิ                                                     พี่พฤกำลังบอกว่าโครงสร้างบ้านของปาเกอะญอนั้นมันมีความลึกซึ้งเพียงใด การเผาทำลายทั้งบ้านและข้าว ของอุทยานในครั้งนี้ สิ่งที่มันมอดไหม้ไปจึงยิ่งใหญ่อย่างประเมินค่าไม่ได้เลย ถ้าจะมีข้อเสนอใดๆจากนี้ พี่พฤบอกว่า- [...]

หลิกรอกระ …สุดท้ายแล้ว เจ้ามีอะไรจะพูด… มิตรสหายผู้อ่านทั้งหลาย หากรู้ว่าเมื่อนาทีสุดท้ายของชีวิตกำลังจะมาถึง และมีผู้ถามคำถามนี้กับท่าน ท่านจะตอบว่าอย่างไร ครูจากโรงเรียนหมู่บ้านตอเซ่เดอ รัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่าคนหนึ่งเคยผ่านประสบการณ์นี้ เขาอยู่ในพื้นที่สงคราม ซึ่งกองทัพพม่ามักจะมาจับชาวบ้านไปเป็นลูกหาบแบกของให้เสมอ คราวนั้น ครูตอเซ่เดอถูกจับตัวไปพร้อม ๆ กับชาวบ้านอีกกว่า 30 คน ทุกคนถูกบังคับให้แบกลูกกระสุนปืนใหญ่ ข้าวสาร และนมกล่องไปอย่างไม่รู้จุดหมาย ข้าวของบนหลังหนักอึ้งจนครูยกเท้าแทบไม่พ้นดิน เขาเดินขึ้นเขาลงห้วยเป็นระยะทางไกล ไม่มีการหยุดพักเหนื่อยหรือแม้แต่จะทำธุระส่วนตัว เมื่อเท้าของเขาค่อย ๆ ก้าวช้าลงเรื่อย ๆ ทหารที่เดินตามหลังก็จะฟาดเอาด้วยพานท้ายปืน จู่ ๆ ทหารก็ให้หยุดพัก ลูกหาบทุกคนถูกต้อนมารวมกันไว้โดยมีทหารถือปืนเฝ้าอยู่อย่างเข้มงวด ครูตอเซ่เดอหมดเรี่ยวแรงและเจ็บปวดไปทั้งตัวจากการถูกทุบตี แล้วทันใดเขาก็ได้ยินหัวหน้าหน่วยทหารนั้นเดินเข้ามาสั่งลูกน้องเป็นภาษาพม่าให้ “จัดที่หลับที่นอนให้ครูคนนี้ซะ” มันเป็นคำพูดที่ฟังรื่นหู ทว่าความหมายที่แท้ของมันทำให้ใจของครูตอเซ่ยะเยือก … เอาละ ภาระหน้าที่ในการแบกของวันนี้คงเสร็จสิ้นแล้ว ภาระในชีวิตคงสิ้นสุดวันนี้เช่นกัน หลุมฝังศพของเราก็คงจะอยู่กลางป่ากลางเขาที่นี่ เราจะไม่ได้พบหน้าลูกเมียอีกต่อไป… ทหารเข้ามาจับครูตอเซ่เดอมัดมือผูกตาและลากตัวไปยังที่แห่งหนึ่ง ตัวเขาได้แต่อธิษฐานว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า ชีวิตของข้าอยู่ในมือพระองค์ ข้าจะรอดก็ต่อเมื่อเป็นพระประสงค์” และแล้วในความมืดมิด เขาก็ได้ยินเสียงถามเป็นภาษาพม่าว่า “สุดท้ายนี้ แกมีอะไรจะพูดมั่ง” วินาทีนั้น [...]

เนื้อหาในสื่อภาพยนตร์ วิทยุกระจายเสียง และเว็บไซต์ยอดนิยมของวัยรุ่น สะท้อนภาพวัยรุ่นที่น่าสนใจและน่าเป็นห่วง มีเดียมอนิเตอร์ดำเนินการศึกษารอบที่ 50 “ภาพวัยรุ่นในสื่อยอดนิยม” เพื่อศึกษาเนื้อหาที่สะท้อนทัศนคติและพฤติกรรมการดำเนินชีวิตของวัยรุ่น (13-24 ปี) ในสื่อ 5 ประเภท และในเนื้อหาหรือรายการ 5-6 อันดับแรกที่เป็นที่นิยมของวัยรุ่น สำหรับสื่อภาพยนตร์ 5 เรื่อง คือ กวนมึนโฮ, สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก, สุดเขตเสลดเป็ด, เลิฟจุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก และ Suck Seed ห่วยขั้นเทพ (ผลการจัดอันดับภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตวัยรุ่นที่ทำรายได้สูงสุดในช่วงปี 2553–เมษายน 2554) เว็บไซต์ คือ www.sanook.com, www.kapook.com, www.mthai.com, www.dek-d.com และ www.exteen.com (ผลการจัดอันดับเว็บไซต์ยอดนิยมของวัยรุ่น ในช่วงเดือนเมษายน 2554) โดยทำการศึกษาระหว่างวันที่ 2-8 พฤษภาคม 2554 และเลือกศึกษาเนื้อหาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในแต่ละเว็บไซต์ (ผลการจัดอันดับเนื้อหาโดยเว็บไซต์ www.alexa.com)  รายการวิทยุ 5 คลื่น คือ [...]

  เรื่องและภาพ โดย เอ็ม จอย                 ต้นเดือนเมษายนที่ผ่านมา ผมนั่งรถเกือบสามชั่วโมงจากกรุงย่างกุ้งไปถึงมณฑลพะโค เพื่อจะไปดูถนนเส้นใหม่ที่ตัดจากเมืองหลวงเก่าของพม่าไปเนปิดอว์เมืองหลวงใหม่ มีคนบอกผมว่า ถนนใหม่ใหญ่โตหรูหรามาก และผมก็อยากเห็นกับตา                 ที่นั่นอากาศร้อนจัดจนผมตาพร่า ผมยังมองไม่เห็นถนนเส้นใหญ่ที่ว่า มีเส้นทางคอนกรีตสองเลนใหม่ ๆเลนดินที่มีรถขุดตักกำลังทำงาน และทุ่งเวิ้งว้างด้านข้าง หันมองเห็นกระท่อมไม้ไผ่เล็ก ๆ ที่เพิ่งสร้างใหม่หลังหนึ่งอยู่ไม่ไกล ผมจึงเดินไปที่นั่น หวังจะขอน้ำกินและนั่งอยู่ใต้ร่มสักพัก                 เจ้าของบ้านเป็นลุงชาวพม่า ผมเป็นคนกะเหรี่ยง แต่เขาก็ต้อนรับผมอย่างดี เราทักทายพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ตามองฝ่าแดดไปยังพื้นที่ที่ลุงบอกว่านั่นคือถนน ผมไม่เคยเห็นถนนใหญ่ขนาดนี้มาก่อน มองดูเหมือนว่าที่โล่งนั้นคงจะตั้งบ้านเรียงกันได้ถึงเจ็ดแปดหลัง หันกลับมามองในบ้านของลุง เรือนไม้ไผ่เล็กแคบจนอึดอัดนี้ดูไม่เหมาะกับข้าวของเครื่องใช้ครบครันที่วางสุมกันอยู่เลย ผมชะโงกมองกองไม้สักเก่าที่วางอยู่ข้าง ๆ กระท่อมแล้วก็อดถามไม่ได้                 “ลุง… ทำไมลุงถึงมาอยู่กระท่อมริิมถนนริมหนองน้ำแบบนี้ล่ะ”                 คำถามนั้นทำให้ลุงเริ่มเล่าเรื่องราวของตัวเองด้วยสีหน้าจริงจัง                 “เมื่อก่อนลุงอยู่บ้านไม้สัก ไม้กองนี้เองแหละ เรามีที่นาสิบเอเคอร์ ครอบครัวเราเจ็ดคนทำมาหากินอยู่สบาย ข้าวมีพอกินทุกปี แต่พอรัฐบาลจะสร้างถนนสายนี้ พวกเราก็ต้องรื้อบ้านเดิมทิ้งให้เขา จะรอสร้างใหม่ก็ไม่มีที่อยู่ ต้องปลูกกระท่อมอยู่กันไปก่อน”               ผมมองออกไปรอบ ๆ เห็นกระท่อมหลังเล็ก [...]

            3 สิงหาคม 2554   เด็กหญิงศิรินทิพย์   สำอาง หรือน้องพอมแพม อายุ 3 ขวบ ถูกหญิงลึกลับ  ลักพาตัวไปจากบริเวณห้องเช่าย่านเคหะบางพลี  จนถึงวันนี้ล่วงเลยมาแล้ว 1 สัปดาห์เต็มยังไม่สามารถติดตามตัวน้องพอมแพม กลับคืนสู่อ้อมอกของผู้เป็นแม่ได้    จากสถิติของศูนย์ข้อมูลคนหาย มูลนิธิกระจกเงา มีข้อมูลที่น่าสนใจว่า ในรอบ 7 ปีที่ผ่านมา มีเด็กถูกลักพาตัวไปไม่น้อยกว่า 50 ราย   โดยในจำนวนนี้มีเด็กอีกประมาณ 20 รายที่ยังตามตัวไม่พบ   และดูเหมือนว่าการติดตามหาเด็กที่ถูกลักพาตัว  จะกลายเป็นเรื่องห่างไกลจากบทบาทของผู้มีหน้าที่ตามกฎหมายออกไปทุกที  มูลนิธิกระจกเงา ในฐานะองค์กรพัฒนาเอกชนที่ทำงานเรื่องการรับแจ้งเหตุและติดตามคนหายมาเกือบ 10 ปี ขอสะท้อนและวิพากษ์กระบวนการของรัฐกับการรับมือเหตุลักพาตัวเด็กอย่างตรงไปตรงมา เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนแปลง อันอาจนำมาสู่แนวทางที่ควรจะเป็นในอนาคต   ปัญหาเรื่องดุลพินิจ-หายไม่ถึง 24 ชั่วโมง             นาทีแรกที่ครอบครัวเด็กหาย สงสัยว่าลูกจะถูกลักพาตัว นอกจากการออกติดตามด้วยตัวเองตามสถานที่ต่างๆ แล้ว  ทุกครอบครัวยังนึกถึงตำรวจเป็นหน่วยงานแรกๆ ในการทเข้าไปขอความช่วยเหลือ ด้วยหวังว่าวิชาชีพตำรวจที่มีหน้าที่และอำนาจตามกฎหมายจะออกสืบสวนติดตามเด็กหายได้ตามกระบวนการที่มีอย่างฉับไวและมีประสิทธิภาพ  แต่ในความเป็นจริงแล้ว เหตุลักพาตัวเด็ก มักเกิดขึ้นในช่วงเวลาเย็นหรือเวลาค่ำ ดังนั้น กว่าครอบครัวเด็กจะออกติดตามหาด้วยตัวเอง จนแน่ใจว่าไม่พบตัวลูกแน่นอนแล้วถึงจะไปแจ้งความที่สถานีตำรวจเป็นลำดับต่อไป [...]

ให้ดูมดเป็นตัวอย่าง คำสอนจากคุณหญิงแอ้จากนิทานเรื่อง “มดมหัศจรรย์”                  เพราะความรักของคุณยายที่มีต่อน้องแจน น้องจีน และน้องจุน หลานๆตัวน้อยที่มักสงสัยใครรู้เกี่ยวกับธรรมชาติรอบตัว และชอบมีคำถามแปลกๆ มาถามคุณยายเสมอ ผสานกับความตั้งใจที่อยากให้เด็กไทยทุกคนได้เรียนรู้เรื่องราวของธรรมชาติอย่างสนุกและสร้างสรรค์ “มด” จึงเป็นสิ่งใกล้ตัวที่คุณหญิงรัชนีวรรณ วัฒนชัย หรือคุณยายแอ้ นำมาเขียนเป็นนิทานกึ่งสารคดี ชุด 10 ปี หนังสือดีเพื่อเด็ก ในโอกาสที่มูลนิธิหนังสือเพื่อเด็กได้มอบความสุขให้แก่เด็กๆ ด้วยเสียงเล่านิทานและการอ่านหนังสือมาครบ 10 ปี โดยมีคุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา ประธานมูลนิธิหนังสือเพื่อเด็กและผู้เขียน “หิวจัง หิวจัง” หนังสือเล่มแรกของโครงการมาร่วมงาน พร้อมด้วยคุณเรืองศักดิ์ ปิ่นประทีป หรือที่เด็กๆ รู้จักกันในนาม ตุ๊บปอง นักเขียนนิทานชื่อดังในฐานะกรรมการผู้จัดการมูลนิธิฯ พร้อมด้วยคุณริสรวล อร่ามเจริญ กรรมการผู้จัดการบริษัท แปลน ฟอร์ คิดส์ จำกัด ในฐานะบรรณาธิการกิจและผู้จัดพิมพ์ และคุณธีระ ธัญไพบูลย์ ที่มาในบทบาทคุณพ่อและพิธีกรในคราวเดียวกัน                 มดมหัศจรรย์ เป็นหนังสือนิทาน 1 ใน 5 [...]