ลับลวงพรางราคาพลังงาน ไทย   รวยกระจุก จนกระจาย   ใกล้เกลือกินด่าง

24 กค 55    
พท.พญ.กมลพรรณ ชีวพันธ์ศรี
thai9lee@gmail.com

แหล่งพลังงานไทย  ทั้งน้ำมันและก๊าซมีมากมายเป็นอันดับต้นๆของโลก เช่นมีก๊าซธรรมชาติ อันดับที่24มีน้ำมันดิบอันดับที่ 33 ของโลก จากเวบไซ์อเมริกา  ข้อมูลมล. กรกสิวัฒน์ เกษมศรี (http://tonto.eia.doe.gov/cfapps/ipdbproject/iedindex3.cfm?tid=3&pid=3&aid=1&cid=all,&syid=2005&eyid=2008&unit=BCF

ที่มา: Energy Information Administration Official Energy Statistics from the U.S. Government)

แหล่งพลังงาน จากน้ำมันดิบที่ขุดขึ้นมา จากข้อมูลหม่อมหลวงกร และจาก หน้าเวบไซด์ของกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ  พบว่า จำนวนแหล่งพลังงานที่ขุดได้ในประเทศ ประมาณ 700,000-800,000 บาเรลล์ ต่อวัน  (http://www.dmf.go.th/index.php?act=service&sec=yearSupply   ปี 54 )   คนไทยใช้ประมาณ  1ล้านบาเรลล์ต่อวัน

หนึ่งบาเรลล์ประมาณ​159 ลิตร  (http://www.uniserv.buu.ac.th/forum2/topic.asp?TOPIC_ID=2575)

และยังมีการมอบสัมปทานให้บริษัทต่างๆทั้งในและต่างประเทศ เช่นเชฟรอน ได้สัมปทานมากสุด ที่มีคนไทยมีเอี่ยวด้วย  (จากบทความ ผ่าไส้กลุ่มเชฟรอน โยงใย 15 บ.ไทย-ต่างชาติ บิ๊กกลุ่มทุน ปตท.-กฟผ.-ยักษ์ชิปปิ้ง-ตระกูลแบงก์ดัง หุ้นส่วนhttp://www.pantip.com/cafe/rajdumnern/topic/P12331443/P12331443.html ) จากการตรวจสอบพบว่า กลุ่มทุนชั้นนำเมืองไทยที่ร่วมลงทุนกับเชฟรอนมี 4 บริษัทได้แก่        

   1.กลุ่ม ปตท. ร่วมถือหุ้นใน บริษัท บี 8/32  พาร์ทเนอร์ จำกัด    เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม  2548 โดยใช้ชื่อ บริษัท พีทีทีอีพี ออฟชอร์ อินเวสเมนต์ จำกัด หลังจากนั้น วันที่  17 พฤศจิกายน 2548  บริษัท พีทีทีอีพี ออฟชอร์ อินเวสเมนต์ จำกัด  ได้ย้ายไปจดทะเบียนที่เกาะเคย์แมน สัญชาติ เคย์แมน ไอซ์แลนด์ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น พีทีทีอีพี ออฟชอร์ อินเวสเมนต์ คัมปะนี ลิมิเต็ด  จนถึงปัจจุบัน

2.บริษัท ราชบุรีแก๊ส จำกัด (กลุ่ม กฟผ.) ร่วมถือหุ้น บริษัท ไตร เอนเนอจี้ จำกัด  จำนวน 12,838,875 หุ้น(กลุ่มก.) และ 375 หุ้น (กลุ่ม ค.) หุ้นละ 100 บาท  คิดเป็น 50% กระทั่งถือหุ้นจนปัจจุบันทั้งนี้ บริษัท ราชบุรีแก๊ส จำกัด ทุนจดทะเบียน 500 ล้านบาท  บมจ.ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง ถือหุ้น 100%  ( การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย –กฟผ. ถือหุ้นใน บมจ.ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง  45%)

3.บริษัท ยูไนเต็ดไทย ชิปปิ้ง จำกัด  (กลุ่มนายชวลิต เชาว์) ร่วมถือหุ้น บริษัท ซียูอีแอล จำกัด  (ชื่อเดิมบริษัท คลัฟ-ยูนิไทย เอนจิเนียริ่ง จำกัด)  นาย ชวลิต เชาว์ ถือหุ้น 50.99%  ไอเอ็มซี อินดัสเทรียล ลิมิเต็ด  สัญชาติ เบอร์มิวด้า 44.31%  กระทรวงการคลัง  4.68%  


4.กลุ่มโสภณพนิช จากการตรวจสอบพบว่าร่วมถือหุ้นกับกลุ่มเชฟรอน 2 บริษัท ตั้งแต่วันที่ 13 ธันวาคม 2554  จำนวน 1  หุ้น  หลังจากนั้นเพิ่มเป็น 3,301 หุ้น เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2555  กระทั่งเหลือ 3,300 หุ้นหรือ 0.33%  

แสดงว่า น้ำมันและก๊าซที่คนไทยใช้เกือบเพียงพอ สำหรับภายในประเทศ

บริษัทสัมปทานได้รายได้ปีละ สี่ห้าแสนล้านจากรายได้แหล่งพลังงานไทย  แบ่งค่าภาคหลวงให้รัฐ สี่ห้าหมื่นล้าน ต่อปี    http://www.dmf.go.th/index.php?act=service&sec=saleValueRoyalty&year=2011

ข้อหมกเม็ดของปตท คือ แจ้งว่าพลังงานในประเทศไม่มี  หรือมีน้อย แต่ ต้องนำเข้าจากที่นั่นที่นี่   โดยการตั้งราคาตามตลาดโลก  (ที่แพงกว่าตลาดโลก  )โดยยึดมติครม 21 พค 34 ให้ลอยตัวราคาน้ำมัน ตามตลาดโลก   ต้องอิงราคาตลาดโลก

แต่ เท่าที่ตรวจพบกลับปรากฎว่าคนไทยถูกแหกตาคือ  การตั้งราคาตามมติครม  บวกค่าการกลั่น ค่าขนส่ง รวมแล้ว5-7 บาทต่อลิตร   แถมยังบวกค่าเงินกองทุนน้ำมันอีก 2-7  บาทต่อลิตร   (สำหรับน้ำมัน และสำหรับก๊าซ 3-11 บาทต่อกก   )  และค่าการตลาด อีก1-5 บาทต่อลิตร รวมแล้วประชาชนต้องจ่ายแพง กว่า 10-20  บาทต่อลิตร โดยเฉพาะ เบนซิน 95   http://www.eppo.go.th/petro/price/index.html      ดังนั้น ที่ว่าทำไม มาเลเซียถึงขาย ได้ 19 บาทต่อลิตร ซึ่งได้บวกภาษี และกำไรต่างๆไว้แล้ว     แต่ไทยขาย 43 บาทต่อลิตร และทำไมไทยจึงขายน้ำมันสำเร็จรูปไปพม่า ผ่านด่านระนองได้ในราคา 18 บาทต่อลิตร

อีกส่วนหนึ่งแหกตาประชาชน คือมักบอกราคาน้ำมันดิบเป็นเหรียญต่อบาเรลล์แต่ไม่แปลงเป้นบาทต่อลิตร เช่นราคา80เหรียญต่อบาเรลล์ก็จะเท่ากับ ประมาณ 16.5บาท

จ.1  ข้อเท็จจริงด้านราคาก๊าซ และน้ำมัน

1.  กำหนดราคาหน้าโรงกลั่นสูง แพงกว่า ราคาตลาดโลกhttp://www.eppo.go.th/petro/price/index.html   ไม่เป็นไปตามมติครม. มีการบวกค่ากำไรเกินควร  เช่น

วันที่11-12 มิถุนายน 2555   ราคาน้ำมันดิบตลาดโลก   อยู่ที่    82-83 $ต่อบาเรลล์​ซึ่งเท่ากับ 16.34 บาทต่อลิตร  แต่ราคาหน้าโรงกลั่น อยู่ที่ 21บาทต่อลิตร  เเพงเกินจริง อยู่ 5บาทต่อลิตร เป็นกำไรหน้าโรงกลั่น    ซึ่งส่วนใหญ่ เป็นของปตทถือหุ้นใหญ่ ครอบคุมตลาด ถึง 85 %

วันที่ 25-26 มิย 55 ราคาน้ำมันดิบตลาดโลก    อยู่ที่    78-80$  ต่อบาเรลล์​ซึ่งเท่ากับ ประมาณ  15.75 บาทต่อลิตร  แต่ราคาหน้าโรงกลั่น อยู่ที่ 20.85 บาทต่อลิตร  เเพงเกินจริง อยู่ 5บาทต่อลิตร

วันที่ 4-6 กค 55 ราคาน้ำมันดิบตลาดโลก    อยู่ที่    83-84 $ต่อบาเรลล์​ซึ่งเท่ากับ 16.64 บาทต่อลิตร  แต่ราคาหน้าโรงกลั่น อยู่ที่ 21-22.46 บาทต่อลิตร  เเพงเกินจริง อยู่ 5-6 บาทต่อลิตร

วันที่ 14-16 กค 51 ราคาน้ำมันดิบตลาดโลก ขึ้นสูงสุด    อยู่ที่    130-145 $ต่อบาเรลล์​ซึ่งเท่ากับประมาณ 27-31 บาทต่อลิตร ราคาหน้าโรงกลั่น อยู่ที่ 30.9 บาทต่อลิตร เท่าความจริง

วันที่ 2-11 เม.ย.  55 ราคาน้ำมันดิบตลาดโลก    อยู่ที่    101-105  $ต่อบาเรลล์​ซึ่งเท่ากับ ประมาณ 20.76 บาทต่อลิตร  แต่ราคาหน้าโรงกลั่น อยู่ที่  27.36-28.36  บาทต่อลิตร  เเพงเกินจริง อยู่ 7-8 บาทต่อลิตร

(ทั้งหมดใช้เทียบเฉพาะเบนซิน 95 ตัวเดียว กัน)

ยังผลให้ โรงกลั่นต่างๆกำไร เพิ่มขึ้นเป็นพันล้าน  เพิ่มจากปี 2554  เช่นบริษัท ESSO    กำไรในปี 2555 ในไตรมาสแรก  (มค-มีค 55 ) กำไรก่อนหักภาษี  เท่ากับ 2508.71 ล้านบาท  เทียบเท่ากับทั้งปี 2554 กำไรสุทธิ 939.75 ล้านบาท เพิ่มขึ้น   จำนวน  1,568.96 ล้านบาท  ระยะเวลา แค่ เพียงสามเดือน   หากทั้งปี อาจจะกำไรถึง หมื่นล้านบาท  

หรือ บริษัท บางจากปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน)  ในปี 2555 ในไตรมาสแรก  (มค-มีค 55 ) กำไรก่อนหักภาษี  เท่ากับ   2,438.32 ล้านบาท  เทียบเท่ากับทั้งปี 2554 กำไรสุทธิ   5,632.00ล้านบาท    ระยะเวลา แค่ เพียงสามเดือน   หากทั้งปี อาจจะกำไรถึง    หมื่นล้านบาท  มากกว่า ปี 2554  เกือบสองเท่า   ซึ่งทั้งบางจากและ Esso ล้วนเป็นบริษัทของเอกชน  

จ.1.2  กำหนด เงินเข้ากองทุนน้ำมันที่เอื้อต่อ เอกชนที่ถือหุ้นปิโตรคมี   เช่นบริษัทPTTโกลบอล จำกัด ปตท ถือหุ้น 49%  มีกำไร เพิ่มจากเดิมปี 54  กำไร  2,113.44 ล้าน บาท   ในปี 2555  สามเดือนแรก(มค-มีค 55 ) กำไร 9,852.19  ล้านบาท  แต่หมกเม็ดแจ้งต่อประชาชนว่า ประชาชนใช้ก๊าซ จำนวนมากต้องนำเข้า    และต้องนำเงินกองทุนน้ำมัน ที่เก็บจากประชาชนทุกคน รวมทั้งอุตสาหกรรมต่างๆที่ใช้ก๊าซ และประชาชนที่ใช้น้ำมันเชื้อเพลิง ทั้งน้ำมันและก๊าซ ลิตรละ  1-12 บาท  ไปชดเชยต้นทุนของ บริษัท ปิโตรเคมี ซึ่งเป็นบริษัทลูกของปตท  มีเอกชน ถือหุ้นอยู่ด้วย แต่ที่จริงนำเข้ามาใช้ในปิโตรเคมี เพื่อการส่งออกทั้งยังขาย ก๊าซLPG ให้บริษัทลูก ถูกกว่าขายให้ประชาชน และถูกกว่าราคาขายต่างประเทศ     เช่นปี 2551 ราคาตลาดโลกอยู่ที่ 27 บาทต่อกก .  ขายให้ บริษัทปิโตรเคมี  16.45  บาทต่อกก  ขายปลีกให้ประชาชน 18.13 บาทต่อกก         (  ที่มา คณะกรรมาธิการวุฒิสภา ฯ   )

           ส่วนในปี   2554  ช่วงเดือน มค-พค 54 (ช่วง ห้าเดือน ) เทียบกับปี 53  (12 เดือน ) สัดส่วนการใช้  LPG ในครัวเรือนเพิ่มขึ้น  11พันตัน  ในรถยนต์เพิ่มขึ้น  12 พันตัน  ภาคปิโตรเคมี เพิ่มขึ้น  54 พันตัน   (ที่มากรมธุรกิจ พลังงาน)  ดังนั้น  การนำเข้า ก๊าซ LPG      ที่นำเข้ามานั้น   ใช้ในอุตาหกรรม ปิโตรเคมีมากกว่า ครัวเรือน และขนส่ง มาก  ไม่ใช่ ใช้ในครัวเรือน หรือขนส่ง    เท่ากับ เสนอข้อมูลฉ้อฉล กลลวง เพื่อขูดรีดเงินค่าน้ำมัน และก๊าซไปชดเชยการนำเข้าก๊าซเพื่อปิโตรเคมีที่เป็นบริษัทลูกของปตท.แต่ออกข่าวเสมือน หนึ่งว่าประชาชน ใช้มากในครัวเรือนและยานยนต์       ถือเป็นการปกปิดบิดเบือนข้อมูล เพื่อผลประโยชน์ผู้อื่น      แต่ขูดรีด และสร้างภาระเกินควรแก่ประชาชน สร้างความเหลื่อมล้ำในสังคม แต่สร้างความร่ำรวยให้เอกชนที่ถือหุ้น ปิโตรเคมี    เช่นปี 2554  มีการชดเชยการนำเข้าLPG และอื่นๆกว่าห้าหมื่นล้านบาท  

http://www.efai.or.th/fin/monthly%20report-cash08.pdf

จ.1.3.กำหนดค่าการตลาดที่เอื้อเอกชน เจ้าของปัมพ์น้ำมัน  เช่นค่าการตลาด ค่าการตลาดอยุ่ที่1.5-5บาท      

ทำให้ประชาชนต้องจ่ายค่าน้ำมันแพงกว่าความจริงและคณะกรรมการกลางว่าด้วยสินค้าและบริการ ไม่ปฏิบัติหน้าที่ ควบคุมราคาน้ำมันเชื้อเพลิง  แต่ปล่อยให้    ปตท และรมตพลังงาน กำหนดราคาน้ำมันและก๊าซตามอำเภอใจ จึงเป็นผู้ร่วม หรือสนับสนุน ให้เกิดการหมกเม็ดข้อมูล เพื่อฉ้อโกงประชาชน    เป็นการการกระทำ ที่ขัดต่อ กฎหมายอาญามาตรา 341    มาตรา 148   มาตรา 152มาตรา 157    ขัดประมวลจริยะ ธรรมนักการเมือง   ข้อ 6 (5)   ข้อ 8  ข้อ 9   ข้อ14  และรัฐธรรมนูญมาตรา 66  67  84(4) (6)    ขัดประมวลจริยธรรม ข้าราชการพลเรือน ข้อประมวลจริยธรรมข้าราชการพลเรือน  

จ.1.4  กำหนดราคาก๊าซNGV เอื้อเอกชนผู้ถือหุ้นในเครือปตท .

 ก่อนที่จะมีการลอยตัวเอ็นจีวี ปตท. มักจะพูดอยู่เสมอว่า มีผลขาดทุนสะสมจากการขายก๊าซเอ็นจีวีอยู่ 30,000 ล้านบาท แต่ขณะเดียวกัน ก็ไม่เคยแสดงหลักฐานการซื้อขายNGV จริง      จากข้อมูลของ สนพ. หลังจากลอยตัวก๊าซที่ใช้ในภาคขนส่ง ในปี 2555 ปตท. จะมีรายรับจากการขายเอ็นจีวีเพิ่มขึ้นจากเดิมเดือนละ 1,758 ล้านบาท เป็น 2,999 ล้านบาท ส่วนแอลพีจีจะมีรายรับเพิ่มขึ้นจากเดิมเดือนละ 1,460 ล้านบาท เป็น 2,117 ล้านบาท

         ประการสำคัญราคาเนื้อก๊าซที่ ปตท. นำมาแสดงต่อสาธารณชนเป็นราคาที่สูงเกินจริงถึง 4 เท่าตัว เพราะ ปตท. ไม่เคยแสดงหลักฐาน ว่าเนื้อก๊าซที่ไปซื้อมาจากปากหลุมราคาเท่าไหร่ แต่ไปเอาราคาก๊าซเอ็นจีวีที่ขายให้กับ กฟผ. มาแสดง แล้วก็บอกว่านี่ราคาต้นทุนเนื้อก๊าซ

 ตามข้อมูลของ กรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ ราคาก๊าซปากหลุมที่ปตทซื้อ ราคาตำกว่าตลาดโลกตั้งแต่ 45-67% ราคาก๊าซของไทยแค่2บาทเท่านั้น(และราคาตลาดโลกลดลงไปเรื่อยๆ  เอกสารแนบ… 16.   แต่ ปตท.กลับอ้างต้นทุนตนเองสูง และ เพิ่มราคาจนประชาชนเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า ส่วน ปตท.สผ.     ปตท.  กรรมการบริษัท ในเครือ  และ ผู้ถือหุ้นต่าง ร่ำรวยถ้วนหน้าโดยขูดรีดจากประชาชนทุกหมู่เหล่า   )    แต่ปตท.กลับอ้างขาดทุนก๊าซNGV    ทั้งที่บริษัทลูก กำไรจากการขายก๊าซให้กับปตท หลายหมื่นล้าน

จ.1.5   ขึ้นราคา LPG   โดยเอื้อเอกชน  และฉ้อโกงประชาชน จากราคาก๊าซLPG เดือน ธันวาคม 2554   ราคาขายก๊าซอยู่ที่ 18.13 บาทต่อลิตร  เมื่อมีมติครม. ให้ขึ้นราคาก๊าซ เมื่อวันที่ 4 ตค 54    โดยอ้างต้องนำเข้า LPG ตามต้นทุนที่แท้จริง  ปรากฎว่า ราคาที่เพิ่มขึ้นในเดือน เมษายน 2555    (เอกสารแนบ 9 ) ราคาก๊าซ LPG อยู่ที่  20.38 บาทต่อลิตร สำหรับรถยนต์  และ 30.13 บาทต่อลิตร สำหรับภาคอุตสาหกรรม  และส่วนที่เพิ่มจากราคาเดิมคือ เงินในกองทุนน้ำมัน (2)  โดยเพิ่มขึ้น  2.1027 บาทต่อลิตร สำหรับก๊าซใช้ในรถยนต์  และ 11.215 บาทต่อลิตร สำหรับก๊าซในภาคอุตสาหกรรม    ซึ่งกองทุนเหล่านี้เอาเงิน ไปชดเชย การนำเข้าก๊าซโพรเพนและบิวเทนใน ภาคอุตสาหกรรมปิโตรเคมี และไม่ปรากฎการแสดง ราคาก๊าซเหล่านี้ ในภาคปิโตรเคมี ซึ่งเป็นบริษัทลูกของปตท .   รวมทั้งก๊าซที่ได้จากการ ขุดเจาะในประเทศ  มีปริมาณพอเพียง ต่อใช้ ในภาคครัวเรือน และยานยนต์    ทั้งก๊าซธรรมชาติที่ขุดได้ในประเทศ ปริมาณเกินความสามารถ ในการกลั่น ต้องนำก๊าซทั้งหมดที่ขุดจากหลุม ส่งไปผลิตไฟฟ้า และเผาทิ้งส่วนหนึ่งเพราะ โรงแยกก๊าซไม่เพียงพอ ต่อปริมาณ ก๊าซธรรมชาติที่ขุดได้ในประเทศ​ซึ่งเป็นการกำหนดนโยบาย  และการบริหารเพื่อให้เกิดการนำเข้า ก๊าซและ เป็นก๊าซ เพื่อปิโตรเคมี   ไม่ใช่เพื่อครัวเรือน จึงเป็นการฉ้อโกงประชาชน โดยอาศัย มติครม

สัดส่วนรายชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่ 10 อันดับแรกของ ปตท. ณ วันที่ 9 กันยายน 2554   ปตท ถือหุ้น 51%   ที่เหลือเอกชนถือหุ้น   ส่วนบริษัท ปตท สผ   มีปตท ถือหุ้น62% ที่เหลือเอกชนถือหุ้นอยู่ด้วย 

จากข้อมูลในตารางจะเห็นได้ว่ากำไรปตท   

1. เพิ่มขึ้นทุกปีกว่าแสนล้านบาท  

2. สัดส่วนกำไร มาจากการผลิต สำรวจและขุดเจาะก๊าซ 70-80 %  ซึ่งเป็นบริษัทลูกในเครือปตท สัดส่วนถือหุ้น 62 % ซึ่งสามารถกำหนดทิศทางและราคา  และการบริหารได้ทุกอย่าง  จึงสามารถกำหนดราคาขายกีาซเอ็นจีวี   เพื่อให้ปตทผส. กำไร แต่บริษัทแม่ (ปตท.)อ้างว่าขาดทุนราคาต้นทุนก๊าซ แต่แท้ที่จริงคือให้บริษัท ลูก (ปตทสผ) กำไรสูง  เพื่อความชอบธรรมในการขอขึ้นราคาก๊าซธรรมชาติ

3. ในปี54 กำไรสุทธิ 105,296 ล้านบาท  หลังหักภาษี และดอกเบี้ย    ซึ่งส่วนใหญ่มา จากการ สำรวจและผลิต และขายก๊าซ  

4. ในไตรมาสแรกของปี 55 ปรากฎว่าปตท กำไรสุทธิ37385.78 ล้านบาท   จะเห็นว่า ปตท  ล้วนกำหนดหรือสนับสนุนให้กำหนดราคาน้ำมันและก๊าซที่สร้างความร่ำรวยแก่บริษัทปตท และบริษัทในเครือ  ที่มีเอกชนร่วมเป็นเจ้าของอยู่ด้วยแต่ประชาชนทั่วไปทุกคนต้องแบกภาระค่าใช้จ่ายด้านราคาน้ำมันและราคาสินค้าทุกอย่าง เพื่อไปชดชเยความร่ำรวยของธุรกิจของปตท และบริษัทในเครือ

เมื่อ วิเคราะห์ ผลการดำเนินงาน แยกตามกลุ่มธุรกิ0 อ้างอิงจาก รายงาน 56-1  ประจำปี 2553   หน้า 306  , 311หน่วยล้านบาท

                นอกจากการมีน้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติในประเทศแล้ว บริษัทในเครือปตท  ยังสามารถส่งออกน้ำมัน สำเร็จรูป มูลค่ากว่าสามแสนล้านบาท  เป็นอันดับสี่ของมวลรวมการส่งออกของประเทศ      และเมื่อรวม ผลิตภัณฑ์ต่างๆจากน้ำมัน ดิบ เช่นเม็ด พลาสติค  เคมีภัณฑ์   น้ำมันสำเร็จรูป ส่งออกรวมมูลค่ามากกว่า800,000  ล้านบาท  และมีมูลค่า มากกว่าส่งออกข้าว 

ผู้ประกอบการและผู้ถือหุ้น ปตท  รวยขึ้น โกยกำไร เป็นแสนล้าน  ส่วนกรรมการปตท กลับมีรายได้ ปีละหลายสิบล้านบาท  ( 40-80 ล้านบาท )  จาก โบนัส และเงินเดือนเบี้ยประชุม รวมทั้งเอกชน มีรายได้จากการปันกำไร รวมตั้งแต่ปี 2543 -2550 รวมแล้วกว่า สองแสน ล้านบาท  (216,384.49  ล้านบาท )แต่คนทั้งประเทศจนลง  จากวิจัยของหอการค้า     ทั้งนี้ รายจ่ายที่เกิดขึ้น ล้วนมาจาก ผลจากการที่ราคาน้ำมันสูงขึ้น ทำให้ค่าไฟฟ้า ต้นทุนสินค้า   อาหาร ค่าบริการ  ค่าเดินทาง ขนส่ง    ต้นทุนไปทำงาน  ฯลฯ  ต้องแพงขึ้น ทำให้เกิดความไม่เป็นธรรมแก่ประชาชน  และมติดังกล่าวยังขัดต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา  66   มาตรา 67  มาตรา 85(4) ที่กำหนดให้ประชาชนได้ประโยชน์จาก ทรัพยากร ของประเทศอย่างเป็นธรรม  และสมดุลย์        ขัดต่อ มาตรา 84  ด้านกระจายรายได้   รัฐต้องดำเนินการตามแนวนโยบายด้านเศรษฐกิจ โดย (6)  ดำเนินการให้มีการกระจายรายได้ อย่างเป็นธรรม   

จ.2 ข้อเท็จจริงด้านการขึ้นค่าไฟฟ้า

        เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2555 ที่ผ่านมา  นายดิเรก ลาวัณย์ศิริ ประธานกรรมการกำกับกิจการพลังงาน หรือ กกพ. กล่าวว่า ทาง กกพ. มีมติปรับขึ้นค่าไฟฟ้าอัตโนมัติ หรือค่าเอฟที ในงวดเดือนพฤษภาคม-สิงหาคม55  อีก 30 สตางค์ต่อหน่วย  ซึ่งจะทำให้ค่าไฟฟ้าบ้าน ปรับขึ้นประมาณ 3.30 บาทต่อหน่วย หรือราว 7-8 เปอร์เซ็นต์ หากผู้ใช้คนใดเคยจ่ายค่าไฟประมาณเดือนละ 100 บาท จะต้องจ่ายค่าไฟเพิ่มขึ้นอีก 7-8 บาท

         ทั้งนี้ นายดิเรก  กล่าวว่า ค่าเอฟทีที่สูงขึ้น เป็น ผลมาจาก

1 ก๊าซธรรมชาติที่ใช้เป็นเชื้อเพลิงในการผลิตกระแสไฟฟ้า มีราคาสูงขึ้นตามราคาน้ำมัน  อีกทั้ง

 2 ความต้องการในการใช้ไฟฟ้างวดใหม่ ยังเพิ่มขึ้นด้วย ก่อนหน้านี้ มีการคาดการณ์ว่า ปริมาณการใช้ไฟฟ้าจะเพิ่มขึ้นร้อยละ 1.69 แต่ในความเป็นจริง มีการใช้ไฟฟ้าเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 11.32 หรือ 51,955 ล้านหน่วย ซึ่งเป็นผลมาจากอากาศร้อน การใช้ไฟฟ้าภาคครัวเรือนเพิ่มขึ้นร้อยละ 14 และการฟื้นตัวของภาคอุตสาหกรรม ก็ทำให้การใช้ไฟเพิ่มขึ้นอีกร้อยละ 4   ซึ่งเป็นช่วงหน้าร้อน

ข้อเท็จจริง  ราคาก๊าซในตลาดโลกลดลง         และขณะนี้เดือนกค. 55  เลยหน้าร้อนมาแล้ว  แต่ปตท ร่วมกัน อนุมัติ หรือสนับสนุน ให้มีการเพิ่มราคาก๊าซ   และค่าไฟฟ้า และจากการที่ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตอ้างว่า ต้นทุนค่าเชื้อเพลิง  เพิ่มขึ้นเพราะท่อก๊าซ ของปตทรั่วต้องนำเข้าน้ำมันเตามาผลิตกระแสไฟฟ้า และการใช้ไฟฟ้าในอัตราสูง แต่ปัจจุบัน ราคาก๊าซ ธรรมชาติในตลาดโลกลดลงมาก และราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลง  แต่การไฟฟ้าขอเพิ่มค่าเอฟที 30 สตางค์ต่อหน่วย ซึ่งข้ออ้างต่างๆ อ.ประสาทมีแต้ม ได้เขียนไว้ในผู้จัดการดังนี้

คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน  ได้ประกาศขึ้นค่าไฟฟ้าเอฟที อีก 30 สตางค์ โดยอ้าง ราคาก๊าซขึ้นราคา และต้องใช้น้ำมันเตาทดแทน แต่จากการศึกษาข้อมูลของดร.ประสาท มีแต้มพบว่าสัดส่วนน้ำมันเตาใช้เพียง.   0.08%. ไม่ได้มีผลกระทบใดๆ ต่อต้นทุนการผลิต ไฟฟ้า ทั้งการไฟฟ้าฝ่ายผลิตยังยินยอม ให้ปตท ขายก๊าซแพง กว่าขายให้เอกชนรายอื่นๆในไทย 30 บาทต่อล้านบีทียู   และแพงกว่า อเมริกา 70 บาทต่อล้านบีทียู ทำให้ต้นทุน ค่าไฟฟฟ้า  ก๊าซ หนึ่งล้านบีทียู ผลิตไฟฟ้าได้ 120 หน่วย   ทำให้ต้นทุนค่าไฟฟ้าแพงขึ้นกว่าทั่วไปอีก 25 สตางค์ ต่อยูนิท   ซึ่งแสดงถึงการไฟฟ้าฝ่ายผลิต  และผู้เกี่ยวข้อง ร่วมกันสนับสนุน หรือร่วมอนุมัติหรือเป็นผู้กำหนดหลักเกณฑ์ ราคาก๊าซ เพื่อเอื้อประโยชน์แก่บริษัทในเครือปตท และเอกชนผู้ถือหุ้น   เป็นการใช้ดุลย์พินิจที่มิชอบ เพื่อประโยชน์ตนเอง หรือผู้อื่น  แม้นจะอ้างเรื่องกฎหมายให้อำนาจ ที่มีสิทธิเป็นกรรมการในหลายบริษัทในเครือปตท  หรือมิให้อำนาจคณะกรรมการการ กกพ. ในการ  แต่ก็เป็นการร่วมกันเสนอร่างกฎหมายและผ่านกฎหมาย   เพื่อเอื้อประโยชน์ตนเองและพวกพ้องจากการ มีผลประโยชน์ทับซ้อนที่ถูกกฎหมาย เพราะทั้งอัยการ สูงสุด  ผู้มีหน้าที่ตรวจสอบ    เลขาสำนักงานกฤษฎีกา    เจ้าหน้าที่ สตง ล้วนมีหน้าที่ตรวจสอบ  ความโปร่งใส และ หรือ การทุจริต  แต่กลับ ไปเป็นกรรมการบริษัท ซึ่งมีค่าตอบแทน เป็นล้านๆบาท เป็นการออกกฎหมายเพื่อให้ตนเอง  หรือผู้อื่นกระทำถูกกฎหมาย และเอื้อประโยชน์ตนเองและ หรือพวกพ้อง ขัดประมวลจริยธธรรมตาม รัฐธรรมนูญมาตรา 279

 และนับตั้งแต่เดือน มิถุนายน ถึงกันยายน  2555 ผู้ใช้ไฟฟ้าจะต้องเสียค่าไฟฟ้าเพิ่มขึ้นอีก 30 สตางค์ต่อหน่วย ทั้งประเทศเราใช้ไฟฟ้าปีละประมาณ 1.5 แสนล้านหน่วย ส่งผลให้เงินในกระเป๋าของประชาชนต้องนำไปส่งส่วย สร้างความร่ำรวย แก่คณะกรรมการบอร์ด คณะกรรมการ และเจ้าหน้าที่รัฐทุกคนที่อยู่ในบริษัทในเครือปตท รวมทั้งผู้ถือหุ้น เครือปตท ที่มีเอกชนเกือบครึ่ง  อีก 4.5 หมื่นล้านบาทต่อปี ยังไม่นับค่าราคาสินค้าที่ จะเพิ่มตามมาอีกมากมาย

        ยังผลให้ปตท กำไรจากการขายก๊าซ  แต่ละปีเป็นหมื่นๆล้าน เช่นปี 53 กำไรเฉพาะจากส่วนของการค้าก๊าซ ธรรมชาติ 37,954 ล้านบาท    ปี  54 กำไร จากก๊าซ 46,992  ล้านบาท  และบริษัท ปตท สผ.ที่เป็นบริษัทขุดเจาะ และสำรวจ แหล่งพลังงานและเป็นบริษัทที่ขายก๊าซให้ ปตท กำไร ปี 52กำไร51,570  ปี 53กำไร 69,536ล้านบาท

สำหรับค่าเอฟที    

เหตุผลที่ใช้ในการขอขึ้นค่าเอฟทีครั้งนี้คือ

หนึ่งสาเหตุหลักเกิดจากความเชื่อว่าน้ำมันเตาเป็นตัวแปร หลักในการกำหนดราคาก๊าซ ธรรมชาติ (ไทยใช้ก๊าซธรรมชาติผลิตไฟฟ้า 70% ของทั้งหมด) เมื่อน้ำมันดิบขึ้นราคา ก๊าซธรรมชาติก็ขึ้นตามไปด้วย  แต่ความจริงคือราคาก๊าซ  และน้ำมันในตลาดโลกลดลง  ในเดือนพค ,มิย 55   และราคาน้ำมันมิได้ขึ้นสูงมากเหมือนปี 2551 ที่ขึ้นไปถึง 145 $ต่อบาเรลล์ ที่ราคาค่าไฟฟ้าอยู่ที่สองบาทกว่า  ปัจจุบันอยู่ที่ 80-85 $ต่อบาเรลล์  ราคาไฟฟ้ากว่าสามบาทต่อหน่วย

สอง ราคาก๊าซธรรมชาติได้เพิ่มขึ้นจาก 292.65 เป็น 301.28 บาทต่อล้านบีทียู (เพิ่มขึ้น 8.63 บาท)

 เมื่อ กค 2551 ราคาน้ำมันสูงสุด อยู่ที่ 145$/บาเรลล์   ค่าไฟฟ้าอยู่ที่ 2บาทกว่า เดือนมิย 55 ราคาน้ำมันดิบโลกอยู่ที่ 80-85 $ /บาเรลล์ แต่ค่าไฟฟ้า กลับพุ่งขึ้นเป็นประมาณ 3.30 บาท   ทั้งราคาก๊าซในตลาดโลกก็ลดลง มาก     แต่ กลับมมีมติครม.ให้ขึ้นราคาก๊าซตามต้นทุนไทยที่แพงเกินจริงเวลา ราคาน้ำมันโลกสูงกว่า ต้นทุนไทยก็อ้างอิงราคาน้ำมันโลก เวลา ราคาก๊าซ ตลาดโลก ถูกกว่าต้นทุนไทย ก็อ้างอิง ราคาไทย     ทั้งปตท และรมตพลังงาน  ล้วนร่วมกัน เป็นผู้ออกกฎหรือสนับสนุนให้ออกกฎ หรือ ผู้ใช้กฎที่ ทั้งหมดเพื่อ ผลประโยชน์ที่เอื้อเอกชนทั้งสิ้นถือเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อเอื้อประโยชน์เอกชนผู้ถือหุ้น  ผิดกฎหมายอาญามาตรา 157      

         ส่วนที่ว่าราคาก๊าซจะขึ้นไปอยู่ที่ 301.28 บาท ดังนั้นต้นทุนค่าก๊าซในการผลิตไฟฟ้าไทยจะอยู่ที่ 2.51 บาทต่อหน่วย  ( จากรายงานประจำปี 2553 ของ กฟผ. ตัวเลขอยู่ที่ 1.824 บาท)

                    ถ้ายึดตามตัวเลขของ กฟผ.ที่ ว่าราคาก๊าซจะเพิ่มขึ้น 8.63 บาทต่อล้านบีทียู จะทำให้ค่าไฟฟ้า เพิ่มขึ้นเพียง 7.17 สตางค์ต่อหน่วยเท่านั้น ไม่ใช่ 57.45 สตางค์ ส่วนที่ว่าราคาน้ำมันดีเซล น้ำมันเตาสูงขึ้น นั้นเป็นส่วนเล็กน้อย มาก เพราะเราใช้แค่นิดเดียวคือ 0.8 และ 0.02%   (ที่มาอ.ประสาท. มีแต้ม)

ถือหมกเม็ดบิดเบือนข้อมูล เอื้อประโยชน์เอกชนทางอ้อม

      ทั้งหมดคือลับลวงพราง และ   ปตท. โจรหรือนักบุญ   สุดแสบ   ร่วมกับ นักการเมือง เจ้าหน้าที่รัฐ และนักการเมือง   ให้เราๆท่านคิดกันเอาเองจะทำอะไร และอย่างไรให้ประเทศเรา

1. ข้อยกเว้น “เว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุผลทางวิชาการ ทางศาสนา หรือเพื่อประโยชน์สาธารณะ” ต้องยกออก  เพราะขัดหลักการ CEDAW (โปรดดูข้อสังเกตที่กระทรวงการต่างประเทศทักท้วงไว้ และ มติ ครม. วันที่ 2 เมย. 2555 ข้อ 2 ได้มีมติให้ยกออกแล้ว)

2. เหตุผลในการตรากฎหมาย : ไม่อ้่างสาระสำคัญเรื่องสิทธิมนุษยชนตามรัฐธรรมนูญ ไม่ได้อ้างพันธกรณีที่ประเทศไทยได้ลงนามอนุสัญญาขจัดการเลือกปฏิบัติต่อผู้หญิงในทุกรูปแบบ (CEDAW)

3. คำนิยาม : กำกวม ไม่ชัดเจน ไม่ครอบคลุมอีกหลาย "คำ" ที่ควรนิยาม โดยเฉพาะอย่้างยิ่ง "การส่งเสริมโอกาส" "การคุ้มครอง" "มาตรการพิเศษ" "ผู้ที่สมควรได้รับการส่งเสริมโอกาสและคุ้มครองเป็นพิเศษ" (เพราะไม่มีัเรื่องพวกนี้ในร่างกฎหมายฉบับนี้…ซึ่งต้องมี!)

4. นายกรัฐมนตรี ต้องเป็นผู้รักษาการตาม พรบ. ฉบับนี้  ไม่ใช่ รัฐมนตรี (ซึ่งร่าง พรบ. ไม่ระบุว่าเป็น รมว. กระทรวงใดด้วยซ้ำ!) เพราะความไม่เสมอภาคระหว่้างเป็นเพศเป็นปัญหาระดับชาติ  ไม่ใช่ปัญหาระดับกระทรวง ทบวง กรม เท่านั้น

5. การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมอันเนื่องมาจากความแตกต่างระหว่างเพศ มีขอบข่ายมาก ต้องระบุให้ชัดเจน จะกำกวมหรือจะไปรอประกาศในกฎกระทรวงโดยภาครัฐ (ที่อาจ "ตาบอดในเรื่องความเสมอภาคระหว่างเพศ") ไม่ได้

6. ร่าง พรบ. ฉบับของรัฐบาลไม่มีการระบุเรื่องการคุ้มครองและการส่งเสริืมโอกาสและความเสมอภาคระหว่างเพศเลย แต่ชื่อกฎหมายกลับมีคำว่า "ส่งเสริมโอกาส"! 

7. คณะกรรมการส่งเสริมโอกาสและความเท่าเทียมระหว่างเพศ (อทพ.) : กรรมการโดยตำแหน่งควรมีทุกกระทรวงภาครัฐ และควรต้องเพิ่ม อัยการ สนง.ตำรวจแห่งชาติ องค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ และองค์กรภาคธุรกิจ และ องค์กรสตรีภาคประชาสังคมด้วย ส่วนผู้ทรงคุณวุฒิควรเพิ่มสาขาด้านสิทธิมนุษยชนและด้านสตรีศึกษาและสถาบันการศึกษาด้วย โดยในหน่วยงานที่ไม่ใช่้ภาครัฐไม่ควรสรรหาและเสนอชื่อโดยรัฐมนตรี แต่ควรสรรหากันเองและนำเสนอชื่อให้นายกรัฐมนตรีแต่งตั้งต่อไป และควรกำหนดสัดส่วนหญิงชายในคณะกรรมการให้ใกล้เคียงกันตามรัฐธรรมนูญมาตรา 87 วรรคท้าย

8. คุณสมบัติของผู้ที่จะมาดำรงตำแหน่งเป็นคณะกรรมการ อทพ. ทุกคนไม่ว่าจะมาโดยตำแหน่งหรือได้รับการแต่งตั้งจากการสรรหากันเองของหน่วยงานต่างๆ จะต้องไม่เป็นผู้ที่เคยต้องคดีหรือกระทำความผิดทางเพศมาก่อน

9. อำนาจหน้าที่ของ อทพ. ในเรื่องกำหนดเกณฑ์ แนวทาง ระเบียบปฏิบัติ ใดๆ (ถ้ามี) ต้องมีกรอบเวลากำกับไว้ด้วย

10. คณะกรรมการวินิจฉัยการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่างเพศ (วลพ.) ไม่ควรมาจากการแต่งตั้งของ ครม. โดยการเสนอชื่อของ อทพ. เพราะจะกลายเป็นคณะกรรมการเล็กในคณะกรรมการใหญ่ ซึ่งไม่เหมาะสม  หากแต่ กรรมการ วลพ.ต้องเป็นผู้มีคุณสมบัติที่เหมาะสมและเป็นทรงคุณวุฒิและผู้เชี่ยวชาญในเรื่องการเลือกปฏิบัติและความไม่เสมอภาคระหว่างเพศอย่างแท้จริง

11. อำนาจหน้าที่ของ วลพ. ต้องมีการทบทวนและแก้ไข เพื่อมิให้เป็นการไปรอนสิทธิหรือกระทบสิทธิของผู้ร้องในการดำเนินคดีตามกระบวนยุึติธรรมอืื่นๆ ที่กกฎหมายอื่นกำหนดให้กระทำได้

12. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมโอกาสและความเสมอภาคระหว่างเพศ ต้องเป็นสำนักงานที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาเพื่อปฏิบัติภารกิจตามพระราชบัญญัตินี้โดยเฉพาะ  ซึ่งไม่ใช่ภาระกิจที่สำนักกิจการสตรีและครอบครัว (สค.) ซึ่งเป็นหน่วยงานของภาครัีฐสังกัดกระทรวง พม. จะทำหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และจะต้องมี "เลขาธิการสำนักงาน" ที่ไม่ใช่ข้าราชการประจำ  แต่ควรเป็นผู้ที่มีความสามารถและมีคุณสมบัติเหมาะสมกับการทำงานเพื่อผลัีกดันให้เกิดความเสมอภาคระหว่างเพศและขจัดการเลือกปฏิบัติได้อย่างแท้จริง  ซึ่งจะต้องมีการรับสมัคร คัดเลือก สรรหา ตามกระบวนการอย่างโปร่งใสและควรมีการแสดงวิสัยทัศน์ด้วย

13. คณะกรรมการบริหารกองทุนต้องมาจากการสรรหามิใช่มาจากการแต่งตั้งโดย สทพ. เพื่อความโปร่งใส เป็นธรรม และตรวจสอบได้ รวมทั้งยังแยกอำนาจบริหารจัดการจากฝ่ายนโยบาย (สทพ.) ออกจากฝ่ายบริหารกองทุนด้วย และภารกิจนี้ไม่ควรกระจุกตัวอยู่แต่ในหน่วยงานเล็กๆ ของภาครัฐ

14. ส่วนหนึ่งของเงินของกองทุนควรมาจากเงินงบประมาณแผ่นดินประจำปีในสัดส่วน ร้อยละ 1 ทั้งนี้เพื่อให้เป็นไปตามหลักการ Gender Budgeting หรือการจัดสรรงบประมาณเพื่อการส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเพศที่แท้จริง

15. การกำหนดให้ “เจ้าพนักงานดังต่อไปนี้เห็นว่าผู้กระทำผิดไม่ควรรับโทษจำคุกหรือไม่ควรถูกฟ้องร้องให้มีอำนาจเปรียบเทียบ ดังต่อไปนี้ (๑)ผู้อำนวยการ สำหรับความผิดที่เกิดขึ้นในกรุงเทพ (๒)ผู้ว่าราชการจังหวัด สำหรับความผิดที่เกิดขึ้นในจังหวัดอื่นซึ่งเป็นกระบวนการเปรียบเทียบปรับ (มาตรา 36) และเลิกคดี (มาตรา 36 วรรคท้าย) ต้องทบทวนและแก้ไข

16. บทกำหนดโทษ ควรมีการทบทวนโดยควรให้สอดคล้องกับหลักการลงโทษตามความหนักเบาของความผิด  โดยโทษปรับควรหลักการปรับตามการประเมินความเสียหาย (punitive damages) มาใช้ด้วยแทนที่จะกำหนดอัตราตายตัว และย้ำอีกครั้งว่าการกำหนดให้ "

ดร. สุธาดา เมฆรุ่งเรืองกุล

ผู้ประสานงานเครือข่ายผู้หญิงพลิกโฉมประเทศไทย
มือถือ 081 809 5401

                                                                                                                                                                                                                    Email: sutada.mod@gmail.com

                                                                                                                                    ผู้ร่วมแฉคนที่ 1 คือ คุณ : KU_EE  
                                                                                                                                    ที่มา …http://www.gasthai.com/article/html/351.html

โกงขั้นที่ 1  คิดต้นทุนเทียมเอาน้ำมันจากแผ่นดินไทยคิดราคาฝรั่ง น้ำมันในประเทศขุดได้  142 ล้านลิตรต่อวัน (นำเข้าจำนวนหนึ่งล้านล้านบาท ส่งออกน้ำมันสำเร็จรูปและผลิตภัณฑ์จากน้ำมันแปดแสนล้านบาท) แต่อ้างอิงราคาตลาดโลกโดยมีมติครม 21 พค34 ;ทำให้คนไทยที่มีทรัพยากรของประเทศไทยกว่าครึ่งที่ขุดได้ในแต่ละวันแต่ต้องซื้อราคาตลาดโลกตามมติครม  21 พค 2534 ที่สนับสนุนให้โกงขั้นที่ 1  และต้นทุนการขุดเจาะอยู่ที่ 1.60 บาทต่อลิตร ประเทศไทยมีก๊าซอันดับ24 และน้ำมันอันดับที่33ของโลกที่มา EIA เวบไซด์อมเริกา

โกงขั้นที่ 2  กำไรหน้าโรงกลั่นลิตรละ 5-6 บาทเทียบจากราคาน้ำมันดิบตลาดโลกแต่ส่วนใหญ่น้ำมันดิบมาจากไทยกว่าครึ่งแต่คิดราคาฝรั่งจนทำให้โรงกลั่นกำไรถ้วนหน้า

โกงขั้นที่ 3  กองทุนน้ำมันเก็บจากก๊าซLPG  หรือน้ำมันลิตรหรือกกละ 2-12 บาท สุดแสบเอาไปโป๊ะการนำเข้าLPGที่ส่วนใหญ่ภาคปิโตรเคมีใช้เพิ่มขึ้นมากและLPGในประเทศเหลือใช้หากภาคปิโตรเคมีไม่นำเอาไปใช้เพื่อการส่งออก  (มูลค่าส่งออกจากผลิตภัณฑ์น้ำมันในรูปของเม็ดพลาสติดและเคมีภัณฑ์สูงถึง 500,000 ห้าแสนล้านบาท)ซึ่งอัตราการใช้เพิ่มของLPGในภาคปิโตรเคมีเพิ่มสูงถึง 62 % ในขณะที่ภาคครัวเรือนภาคขนส่ง ภาคอุตสาหกรรมอื่นที่ไม่ใช่ปิโตรเคมีในใช้ปริมาณเพิ่มขึ้นเพียง 38% กำไรปิโตรเคมีเช่นบริษัท PTTGC  ( Global Chemical )  ปี 54 กำไร 2111ล้านบาท กำไรเพิ่มเป็น 9800 ล้านบาทในไตรมาสแรก (มค-มีค ) ปี55   เวลาเพียงหนึ่งในสี่ของปี

โกงขั้นที่ 4  ก๊าซLPGขุดได้ในประเทศ กว่า70%  นำเข้าเพียงสามสิบ% แต่อ้างอิงราคาตลาดโลกตามมติครม. เปรียบเทียบผลิตสินค้าในเมืองไทยแต่คิดราคาต่างประเทศ

โกงขั้นที่ 5  ก๊าซธรรมชาติเพียงพอใช้แต่ไม่สร้างโรงแยกก๊าซให้เพียงพอเพื่อนำเข้าส่วนหนึ่งเพื่อ อ้างอิางราคาตลาดโลกยังผลให้ปตทกำไรจากสัดส่วนการทำธุรกิจก๊าซและสำรวจกว่า 80,000 ล้านบาทจากที่กำไรทั้งสิ้น 125,000 ล้าน  เท่านั้นยังไม่พอยังโฆษณาหมกเม็ดชวนเชื่อประชาชนให้จ่ายราคา LPG เพิ่ม

โกงขั้นที่ 6   การซื้อขายราคาน้ำมันไม่ได้ซื้อขายรายวันและการซื้อขายก๊าซมักทำเป็นสิบๆปีไม่ได้ขึ้นลงรายวันแต่เจ้าหน้าทีมักอ้างอิงว่าต้องขึ้นตามตลาดโลกและมักขึ้นมากกว่าลง ยังผลให้คนไทยใช้ราคาน้ำมันและก๊าซแพง

โกงขั้นที่ 7  นำเงินลงทุนเกาะแคย์แมนแต่ไร้ผลกำไรแปลว่า ….?

โกงขั้นที่ 8   ไม่ยอมคืนท่อก๊าซให้รัฐแต่นำค่าผ่านท่อที่เป็นของรัฐเก็บจากประชาชนเข้า ปตท. มีเอกชนถือหุ้นกว่าครึ่ง

                                                …………………………………

                                                                ผู้ร่วมแฉ คนที่ 2 คือ คุณ พท.พญ.กมลพรรณชีวพันธ์ศรี
                                                                kamolpanch@gmail.com,www.thammapiban.com   

ผลประโยชน์ของ ปตท. มาจาก 2 ทาง กล่าวคือเป็นผลพลอยได้ (by product) ที่ได้จากการกลั่นน้ำมันในสัดส่วนประมาณ 40% ส่วนที่เหลือประมาณ 60% ซึ่งเป็นส่วนหลักนั้นได้จากผลพลอยได้ (by product) ที่เหลือมาจากการแยกก๊าซธรรมชาตินั่นเอง 

โดยหลักการของการกำหนดราคาก๊าซธรรมชาติตั้งแต่ปากหลุมนั้นใช้วิธีคิดจากต้นทุนหรือ cost plus นั่นคือเอาต้นทุนบวกด้วยกำไรพอสมควรเป็นหลักการที่ใช้มาตลอดและเป็นที่ยอมรับตัวอย่างเช่นราคาก๊าซธรรมชาติที่ปตท. ขายให้การไฟฟ้าคิดจากราคาเนื้อก๊าซเฉลี่ยที่ปากหลุมบวกกับค่ากำไรหรือ margin แล้วบวกกับต้นทุนส่วนเพิ่มที่คิดบนค่าผ่านท่อประเด็นก็คือว่าก๊าซหุงต้ม (LPG) เมื่อเป็นผลพลอยได้จากกระบวนการแยกก๊าซธรรมชาติหรือผลพลอยได้จากการกลั่นน้ำมันต้นทุนส่วนเพิ่มจริงๆนั้นเกือบไม่มีเลยเพราะการคิดต้นทุนการแยกก๊าซธรรมชาติกับกำไรบางส่วนได้รวมอยู่ในราคาก๊าซธรรมชาติที่ขายให้การไฟฟ้าหรือขายให้อุตสาหกรรมปิโตรเคมีและอุตสาหกรรมอื่นๆที่จำเป็นต้องใช้ไปแล้ว 

อีกด้านหนึ่งเช่นเดียวกันต้นทุนต่างๆของโรงกลั่นน้ำมันก็ได้สะท้อนอยู่ในค่าการกลั่นน้ำมันและสะท้อนอยู่ในราคาน้ำมันสำเร็จรูปที่ขายอยู่แล้วฉะนั้นเมื่อเป็นดังที่กล่าวก็อาจพอสรุปได้ว่าก๊าซหุงต้ม (LPG) มีต้นทุนเพื่อให้ได้มาต่ำมากเพราะต้นทุนส่วนใหญ่ได้ถูกสะท้อนไปกับราคาขายก๊าซธรรมชาติและราคาน้ำมันสำเร็จรูปแล้ว….

ดังนั้นเครือข่ายภาคประชาชน  จึงได้รวบรวมรายชื่อ มากกว่า 1 หมื่นรายชื่อ  เพื่อเสนอ
 

ร่างพระราชบัญญัติ กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ พ.ศ. ….   ฉบับเครือข่ายประชาชน

ประเด็นสำคัญ  ของ ร่าง พรบ.กองทุน ฯ ฉบับ ภาคประชาช

๑ . แนวคิด – ภารกิจของกองทุนฯ

• กองทุนนี้ต้องมีเป้าหมายเน้นไปที่  เด็ก –เยาวชนและครอบครัว เพราะเป็นโจทย์ใหญ่ร่วมกันของสังคม  ที่พบว่าเด็กเยาวชนใช้เวลาอยู่กับสื่อมากกว่าอยู่ในห้องเรียน  แต่สื่อสร้างสรรค์เพื่อพัฒนาเด็กเยาวชนและครอบครัวมีน้อยมาก เด็กเยาวชนขาดทักษะการเท่าทันสื่อ และขาดพื้นที่สร้างสรรค์ ทำให้เกิดปัญหาสังคมมากมายตามมา จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้กระบวนการสื่อสร้างสรรค์เพื่อสร้างการเรียนรู้ของเด็กเยาวชนและครอบครัว  และคนในชุมชน ให้ได้เรียนรู้สิ่งดีๆ  เปลี่ยนแปลงตนเอง พัฒนาชุมชน สังคมให้ดีขึ้น

• กองทุนต้อง ให้ นิยาม  ”สื่อ”  ในมุมที่กว้าง  รวมไปถึงสื่อโดยเด็กเยาวชน ครอบครัว และชุมชน ไม่ใช่สื่อโดยผู้ประกอบวิชาชีพสื่อเท่านั้น
• กองทุน ไม่ใช่เรื่องของ”เงิน” เพื่อการผลิตสื่อ   แต่เป็นการสร้างและบูรณาการให้ทุนทางสังคมทุกด้านทั้งด้านความคิด จินตนาการ  ทรัพยากรอื่นๆ มาร่วมสนับสนุนการใช้สื่อเพื่อสร้างการเรียนรู้อย่างยั่งยืนแก่เด็กเยาวชนและครอบครัว   
• กองทุนต้องให้ความสำคัญกับการ สร้างนวัตกรรม  บูรณาการกับภาคส่วนต่างๆ  และระดมสรรพกำลังและทุนทางสังคมให้มามีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบสื่อสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน ไม่ควรเน้นภารกิจในการตรวจสอบและปราบปรามสื่อร้ายเพราะมีกลไกอื่นกำกับดูแลอยู่แล้ว

๒.โครงสร้าง กองทุนฯต้องเน้นการมีส่วนร่วมของฝ่ายต่างๆ

• เพื่อให้เกิดการการพัฒนาสื่อสร้างสรรค์  กองทุนต้องมีโครงสร้างและรูปแบบการบริหารจัดการแบบก้าวหน้า  มีความคล่องตัว มีตัวแทนภาคประชาชนเข้าร่วมในสัดส่วนที่เหมาะสม  มีโครงสร้างที่สะท้อนความมีธรรมาภิบาล   และมีกลไกที่ให้ภาคประชาชนในท้องถิ่นเข้าถึงได้อย่างเท่าเทียม    
• โครงสร้างกรรมการ  อย่างน้อยครึ่งหนึ่ง มาจากตัวแทนภาคประชาชน ที่ทำงานด้านสื่อ ด้านเด็กเยาวชน ด้านการเรียนรู้การศึกษาฯ โดยการสรรหา
• มีกลไกการมีส่วนร่วม แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และประชาชนสามารถเสนอแนะต่อทิศทางการบริหารจัดการและการดำเนินงานของกองทุนได้  โดยผ่านกลไก ”สภาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์” และ ”สมัชชาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์”

  ๓. ความเท่าเทียมในการเข้าถึงกองทุน

• ให้ประชาชนทุกกลุ่ม ที่มีเป้าหมายใช้สื่อเพื่อพัฒนาเด็ก เยาวชนครอบครัว ชุมชน ทั้งในระดับท้องถิ่นและส่วนกลาง  รวมถึงกลุ่มผู้ด้อยโอกาส เช่น กลุ่มคนพิการ, กลุ่มแรงงาน, กลุ่มชาติพันธุ์, กลุ่มคนชายขอบ ฯลฯ มีสิทธิเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากกองทุนนี้อย่างเท่าเทียม ไม่เฉพาะวิชาชีพสื่อมวลชนหรือภาคธุรกิจเท่านั้น

• กองทุนต้องทำให้เกิดการกระจายทรัพยากร และ การเข้าถึงของภาคส่วนต่างๆ  ทำให้เกิดระบบการสนับสนุนที่ต่อเนื่อง และครอบคลุมถึงกลุ่มเป้าหมายที่หลากหลายอย่างเท่าเทียม

แฉมหกรรมงาบงบประมาณแผ่นดินในแผนพัฒนาจังหวัดที่นักการเมืองสยายปีกงาบงบประมาณกันแทบสำลัก ซึ่งประเด็นนี้กลับไม่มีใครตีแผ่ ดังนั้น ขบวนการงาบงบแต่ละจังหวัดจึงยังกินกันโจ่งครึ่ม ไม่สนใจสายตาประชาชน บางจังหวัดอย่างพื้นที่จังหวัดเชียงรายก็ล้วนแต่เป็น ส.ส.พรรคเพื่อไทย ที่กำลังงาบงบประมาณ หรือเอางบทั้งจังหวัดไปลงเจาะจงเฉพาะพื้นที่คะแนนเสียงของตน  อาทิ ส.ส. นายถาวร ตรีรัตน์ณรงค์ พรรคเพื่อไทย ก็เอางบประมาณไปลงโครงการตนเองถึง  15 ล้าน จากทั้งหมด 18 ล้าน เหลือ  3,550,000 ให้ชลประทานจังหวัดเอาไปตามแผนปกติซึ่งขณะนี้อยู่ระหว่างการดำเนินการใช้เงินกันอย่างสนุกมือ และแน่นอนเร็วๆ นี้ ถ้าปิดงบประมาณประจำปีแล้วใครหละจะทำหน้าที่ตรวจสอบข้อเท็จจริง ว่าขบวนการผลาญงบประมาณแผ่นดิน ว่าที่สูบดึงไปนั้น ได้ดำเนินการคุ้มค่าแค่ไหน ? ถึงไหน ?  นอกจากนายถาวร แล้วยังมี ของ น.ส.ละออง ติยะไพรัช  จากพรรคเพื่อไทย                ได้ไป 6,393,740 บาท และคนที่เยอะที่สุดในปีนี้ คือ นายอิทธิเดช แก้วหลวง  จากพรรคเพื่อไทย  เช่นกัน ได้ไป 9,429,240 บาท  นายรังสรรค์ วันไชยธนวงศ์  จากพรรคเพื่อไทย  มีโครงการเดียว   1,050,000 บาท และ นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน จากพรรคเพื่อไทย โครงการเดียว เช่นกัน แต่มากถึง  3,150,000 บาท รวมงบประมาณที่ ส.ส. นำไปถลุงในพื้นที่ส่วนตัว  ทั้งสิ้น  23,572,980 บาท  จากทั้งหมด 30,078,070 บาท ซึ่ง เหลือเป็นงบประมาณให้จังหวัดบริหารตามปกติ  จริงๆ  เพียง  6,505,090 บาทเท่านั้น

วันนี้อยากปลุกขบวนการประชาชนที่ต้องการให้คนไทยทุกคนมีโอกาสได้รับการพัฒนาจากรัฐอย่างเท่าเทียมเป็นธรรม ที่ต้องการให้เงินภาษีไม่รั่วไหลหรือไปกระจุกอยู่กับกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเพื่อผันไปสู่พวกพ้อง ฐานเสียงของตน อยากขอแรงพี่น้องคนไทย ช่วยกันจับตามองทุกหน่วยงานทั้งราชการ อบต. อบจ. เทศบาล และส่งข้อมูลการอุบอิบ ยักยอกโดยมิชอบ มาร่วมตีแผ่ ประจานให้ทุกคนในสังคมได้เห็นและรับรู้ร่วมกันครับ

……………………………

ตารางแสดงหน่วยงานรับผิดชอบโครงการตามแผนพัฒนาจังหวัดประจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๕

ยุทธศาสตร์การบริหารจัดการด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมแบบมีส่วนร่วม

ร่วมแสดงความคิดเห็นต่อร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ….

(ฉบับผ่านการพิจารณาของคณะกรรมาธิการวิสามัญฯ)

________________________________________

เอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง 

•  ร่างพรบ..ว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ….(ผ่านการพิจารณาของคณะกรรมาธิการวิสามัญฯ)

ร่างกฎหมายฉบับอื่นๆ

•  ร่างพ.ร.บ.ว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ….(คณะรัฐมนตรี)

•  ร่างพรบ. ว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ…..(คุณเจริญ จรรย์โกมลและคณะ)

•  ร่างพรบ. ว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ…..(คุณผุสดี ตามไท และคณะ)

•  ร่างพรบ. ว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ…..(คุณวิชัย ล้ำสุทธิ และคณะ)

•  ร่างพรบ. ว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ…..(ดร.ภูมิ มูลศิลป์ และ ปชช. ๑๐,๕๗๑ คน)

•  ร่างพรบ.ว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ……(สถาบันพระปกเกล้า และประชาชน ๑๒,๔๖๖ คน) 

การเข้าชื่อเสนอกฎหมายโดยประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง เป็นการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในระบอบการปกครองประชาธิปไตยแบบทางตรง (Direct democracy) รูปแบบหนึ่ง โดยประชาชนสามารถใช้อำนาจอธิปไตยได้โดยตรงผ่านการเสนอร่างกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นรัฐธรรมนูญหรือร่างกฎหมายอื่นๆ  โดยเป้าหมายหลักคือเพื่อให้ประชาชนสามารถมีอิทธิพลโดยตรงต่อทิศทางนโยบายของรัฐบาลทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง ทั้งที่เป็นการเสนอกฎหมายใหม่ หรือการแก้ไขกฎหมายที่มีอยู่เดิมผ่านการถกเถียงสาธารณะ ด้วยการรวบรวมรายชื่อผู้มีสิทธิเลือกตั้งเพื่อสนับสนุนข้อเสนอนั้นๆ

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๔๐ มาตรา ๑๗๐ ได้บัญญัติรับรองสิทธิในการเข้าไปมีส่วนร่วมในด้านการเมืองการปกครองของประชาชนโดยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย โดยกำหนดให้ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวนไม่น้อยกว่า ๕๐,๐๐๐ คน มีสิทธิเข้าชื่อเสนอร่างกฎหมายต่อประธานสภาผู้แทนราษฎรเพื่อให้รัฐสภาพิจารณากฎหมายตามที่กำหนดไว้ในหมวด ๓ สิทธิเสรีภาพของชนชาวไทย และหมวด ๕ แนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐ  ขณะเดียวกันก็ได้มีการตราพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ.๒๕๔๒ ซึ่งออกตามความในมาตรา ๑๗๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๔๐ ขึ้น เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์ กระบวนการและขั้นตอนในการเข้าชื่อเสนอกฎหมายโดยประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง

ต่อมาเมื่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๔๐ ถูกยกเลิกโดยคำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข เมื่อวันที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ และมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๐ ในบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ยังคงรับรองสิทธิของประชาชนในการเข้าชื่อเสนอกฎหมายไว้เช่นเดิม แต่มีการเปลี่ยนแปลงหลักเกณฑ์จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในการเข้าชื่อเสนอกฎหมายเหลือไม่น้อยกว่า ๑๐,๐๐๐ รายชื่อ และไม่น้อยกว่า ๕๐,๐๐๐ รายชื่อในกรณีเสนอญัตติขอแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ ทำให้พระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ.๒๕๔๒ มีเนื้อหาไม่ตรงตามที่รัฐธรรมแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๕๐ บัญญัติไว้ ดังนั้นจึงมีการเสนอให้แก้ไขพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ.๒๕๔๒ เพื่อให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ โดยมีการเข้าชื่อของผู้มีสิทธิเลือกตั้งเพื่อเสนอร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ….. รวมทั้งสิ้น ๖ ฉบับ โดยจำนวน ๒ ฉบับ เป็นร่างกฎหมายที่ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งเป็นผู้เข้าชื่อเสนอกฎหมาย ประกอบด้วย

๑. ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ…. ซึ่งประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งเป็นผู้เสนอ ได้แก่     

๑.๑ นายภูมิ มูลศิลป์ และประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวน ๑๐,๗๕๑ คน เป็นผู้เสนอ     

๑.๒ นายบวรศักดิ์ อุวรรณโณ และประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวน ๑๒,๔๔๖ คน เป็นผู้เสนอ

๒. ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ…. ซึ่งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติเป็นผู้เสนอ ได้แก่     

๒.๑ คณะรัฐมนตรีเป็นผู้เสนอ (สมัยนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี)     

๒.๒ นายวิชัย ล้ำวิสุทธิ กับคณะเป็นผู้เสนอ     

๒.๓ ดร.ผุสดี ตามไท กับคณะเป็นผู้เสนอ     

๒.๔ นายเจริญ จันทร์โกมล กับคณะเป็นผู้เสนอ

ต่อมาสภาผู้แทนราษฎรได้มีการแต่งตั้งกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ… เพื่อพิจารณาร่างกฎหมายดังกล่าว โดยดำเนินการพิจารณาแล้วเสร็จเมื่อวันที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๕๕  และได้รายงานต่อที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรไปเมื่อวันพุธที่ ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๕  อย่างไรก็ตามร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ…..มีความสำคัญอย่างยิ่งในการส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตยของภาคประชาชน หากร่างกฎหมายกฎหมายดังกล่าวสามารถวางรากฐานกระบวนการเข้าชื่อเสนอกฎหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพก็จะเป็นการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในทางการเมืองการปกครองมากยิ่งขึ้น แต่ในทางตรงกันข้ามหากกฎหมายที่จะบังคับใช้ดังกล่าวไม่เอื้ออำนวยก็จะกลายเป็นข้อจำกัดได้เช่นกัน

ทั้งนี้จากการศึกษาร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ… ซึ่งผ่านการพิจารณาของกรรมาธิการวิสามัญฯ มีหลักการและเนื้อหาที่แตกต่างไปจากที่ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งเป็นผู้เสนอในหลายประเด็น  คณะกรรมการปฏิรูปกฎหมายจึงได้มอบหมายให้คณะกรรมการพิจารณาปรับปรุงและพัฒนากฎหมายด้านการกระจายอำนาจและการมีส่วนร่วมของประชาชนรับผิดชอบเรื่องดังกล่าว โดยได้กำหนดจัดประชุมเพื่อรับฟังความคิดเห็นต่อร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ… (ฉบับผ่านการพิจารณาของกรรมาธิการวิสามัญฯ) ในวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๕ เวลา ๙.๐๐ น. ณ โรงแรมทีเค พาเลซ ถนนแจ้งวัฒนะ เขตหลักสี่

ดังนั้นคณะกรรมการพิจารณาปรับปรุงและพัฒนากฎหมายด้านการกระจายอำนาจและการมีส่วนร่วมของประชาชนจึงขอเชิญชวนประชาชนร่วมให้ความเห็นและข้อเสนอแนะต่อร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย พ.ศ… (ฉบับผ่านการพิจารณาของกรรมาธิการวิสามัญฯ)  โดยสามารถส่งความเห็นผ่านทางเว๊ปไซต์ (http://www.lrct.go.th/?p=1613) หรืออีเมลย์ pratheep180@gmail.com เพื่อรวบรวมความคิดเห็นและข้อเสนอแนะของท่านนำไปเสนอในที่ประชุมและนำไปประกอบการพิจารณาต่อไป

1. ข้อยกเว้น “เว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุผลทางวิชาการ ทางศาสนา หรือเพื่อประโยชน์สาธารณะ” ต้องยกออก  เพราะขัดหลักการ CEDAW (โปรดดูข้อสังเกตที่กระทรวงการต่างประเทศทักท้วงไว้ และ มติ ครม. วันที่ 2 เมย. 2555 ข้อ 2 ได้มีมติให้ยกออกแล้ว)

2. เหตุผลในการตรากฎหมาย : ไม่อ้่างสาระสำคัญเรื่องสิทธิมนุษยชนตามรัฐธรรมนูญ ไม่ได้อ้างพันธกรณีที่ประเทศไทยได้ลงนามอนุสัญญาขจัดการเลือกปฏิบัติต่อผู้หญิงในทุกรูปแบบ (CEDAW)

3. คำนิยาม : กำกวม ไม่ชัดเจน ไม่ครอบคลุมอีกหลาย "คำ" ที่ควรนิยาม โดยเฉพาะอย่้างยิ่ง "การส่งเสริมโอกาส" "การคุ้มครอง" "มาตรการพิเศษ" "ผู้ที่สมควรได้รับการส่งเสริมโอกาสและคุ้มครองเป็นพิเศษ" (เพราะไม่มีัเรื่องพวกนี้ในร่างกฎหมายฉบับนี้…ซึ่งต้องมี!)

4. นายกรัฐมนตรี ต้องเป็นผู้รักษาการตาม พรบ. ฉบับนี้  ไม่ใช่ รัฐมนตรี (ซึ่งร่าง พรบ. ไม่ระบุว่าเป็น รมว. กระทรวงใดด้วยซ้ำ!) เพราะความไม่เสมอภาคระหว่้างเป็นเพศเป็นปัญหาระดับชาติ  ไม่ใช่ปัญหาระดับกระทรวง ทบวง กรม เท่านั้น

5. การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมอันเนื่องมาจากความแตกต่างระหว่างเพศ มีขอบข่ายมาก ต้องระบุให้ชัดเจน จะกำกวมหรือจะไปรอประกาศในกฎกระทรวงโดยภาครัฐ (ที่อาจ "ตาบอดในเรื่องความเสมอภาคระหว่างเพศ") ไม่ได้

6. ร่าง พรบ. ฉบับของรัฐบาลไม่มีการระบุเรื่องการคุ้มครองและการส่งเสริืมโอกาสและความเสมอภาคระหว่างเพศเลย แต่ชื่อกฎหมายกลับมีคำว่า "ส่งเสริมโอกาส"! 

7. คณะกรรมการส่งเสริมโอกาสและความเท่าเทียมระหว่างเพศ (อทพ.) : กรรมการโดยตำแหน่งควรมีทุกกระทรวงภาครัฐ และควรต้องเพิ่ม อัยการ สนง.ตำรวจแห่งชาติ องค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ และองค์กรภาคธุรกิจ และ องค์กรสตรีภาคประชาสังคมด้วย ส่วนผู้ทรงคุณวุฒิควรเพิ่มสาขาด้านสิทธิมนุษยชนและด้านสตรีศึกษาและสถาบันการศึกษาด้วย โดยในหน่วยงานที่ไม่ใช่้ภาครัฐไม่ควรสรรหาและเสนอชื่อโดยรัฐมนตรี แต่ควรสรรหากันเองและนำเสนอชื่อให้นายกรัฐมนตรีแต่งตั้งต่อไป และควรกำหนดสัดส่วนหญิงชายในคณะกรรมการให้ใกล้เคียงกันตามรัฐธรรมนูญมาตรา 87 วรรคท้าย

8. คุณสมบัติของผู้ที่จะมาดำรงตำแหน่งเป็นคณะกรรมการ อทพ. ทุกคนไม่ว่าจะมาโดยตำแหน่งหรือได้รับการแต่งตั้งจากการสรรหากันเองของหน่วยงานต่างๆ จะต้องไม่เป็นผู้ที่เคยต้องคดีหรือกระทำความผิดทางเพศมาก่อน

9. อำนาจหน้าที่ของ อทพ. ในเรื่องกำหนดเกณฑ์ แนวทาง ระเบียบปฏิบัติ ใดๆ (ถ้ามี) ต้องมีกรอบเวลากำกับไว้ด้วย

10. คณะกรรมการวินิจฉัยการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่างเพศ (วลพ.) ไม่ควรมาจากการแต่งตั้งของ ครม. โดยการเสนอชื่อของ อทพ. เพราะจะกลายเป็นคณะกรรมการเล็กในคณะกรรมการใหญ่ ซึ่งไม่เหมาะสม  หากแต่ กรรมการ วลพ.ต้องเป็นผู้มีคุณสมบัติที่เหมาะสมและเป็นทรงคุณวุฒิและผู้เชี่ยวชาญในเรื่องการเลือกปฏิบัติและความไม่เสมอภาคระหว่างเพศอย่างแท้จริง

11. อำนาจหน้าที่ของ วลพ. ต้องมีการทบทวนและแก้ไข เพื่อมิให้เป็นการไปรอนสิทธิหรือกระทบสิทธิของผู้ร้องในการดำเนินคดีตามกระบวนยุึติธรรมอืื่นๆ ที่กกฎหมายอื่นกำหนดให้กระทำได้

12. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมโอกาสและความเสมอภาคระหว่างเพศ ต้องเป็นสำนักงานที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาเพื่อปฏิบัติภารกิจตามพระราชบัญญัตินี้โดยเฉพาะ  ซึ่งไม่ใช่ภาระกิจที่สำนักกิจการสตรีและครอบครัว (สค.) ซึ่งเป็นหน่วยงานของภาครัีฐสังกัดกระทรวง พม. จะทำหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และจะต้องมี "เลขาธิการสำนักงาน" ที่ไม่ใช่ข้าราชการประจำ  แต่ควรเป็นผู้ที่มีความสามารถและมีคุณสมบัติเหมาะสมกับการทำงานเพื่อผลัีกดันให้เกิดความเสมอภาคระหว่างเพศและขจัดการเลือกปฏิบัติได้อย่างแท้จริง  ซึ่งจะต้องมีการรับสมัคร คัดเลือก สรรหา ตามกระบวนการอย่างโปร่งใสและควรมีการแสดงวิสัยทัศน์ด้วย

13. คณะกรรมการบริหารกองทุนต้องมาจากการสรรหามิใช่มาจากการแต่งตั้งโดย สทพ. เพื่อความโปร่งใส เป็นธรรม และตรวจสอบได้ รวมทั้งยังแยกอำนาจบริหารจัดการจากฝ่ายนโยบาย (สทพ.) ออกจากฝ่ายบริหารกองทุนด้วย และภารกิจนี้ไม่ควรกระจุกตัวอยู่แต่ในหน่วยงานเล็กๆ ของภาครัฐ

14. ส่วนหนึ่งของเงินของกองทุนควรมาจากเงินงบประมาณแผ่นดินประจำปีในสัดส่วน ร้อยละ 1 ทั้งนี้เพื่อให้เป็นไปตามหลักการ Gender Budgeting หรือการจัดสรรงบประมาณเพื่อการส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเพศที่แท้จริง

15. การกำหนดให้ “เจ้าพนักงานดังต่อไปนี้เห็นว่าผู้กระทำผิดไม่ควรรับโทษจำคุกหรือไม่ควรถูกฟ้องร้องให้มีอำนาจเปรียบเทียบ ดังต่อไปนี้ (๑)ผู้อำนวยการ สำหรับความผิดที่เกิดขึ้นในกรุงเทพ (๒)ผู้ว่าราชการจังหวัด สำหรับความผิดที่เกิดขึ้นในจังหวัดอื่นซึ่งเป็นกระบวนการเปรียบเทียบปรับ (มาตรา 36) และเลิกคดี (มาตรา 36 วรรคท้าย) ต้องทบทวนและแก้ไข

16. บทกำหนดโทษ ควรมีการทบทวนโดยควรให้สอดคล้องกับหลักการลงโทษตามความหนักเบาของความผิด  โดยโทษปรับควรหลักการปรับตามการประเมินความเสียหาย (punitive damages) มาใช้ด้วยแทนที่จะกำหนดอัตราตายตัว และย้ำอีกครั้งว่าการกำหนดให้ "

ดร. สุธาดา เมฆรุ่งเรืองกุล

ผู้ประสานงานเครือข่ายผู้หญิงพลิกโฉมประเทศไทย

มือถือ 081 809 5401

Email: sutada.mod@gmail.com

พล.อ.สายหยุด  เกิดผล
ประธานองค์กรกลาง และพีเน็ต,
ประธานก่อตั้งองค์กรแอลเฟรล(ANFREL)

มิถุนายน 2555

            จากการตัดสินใจของประธานรัฐสภาเมื่อ 8 มิถุนายน 55  ให้เลื่อนการลงมติวาระที่ 3 ไปตามที่ศาลรัฐธรรมนูญแนะนำมา  จนกว่าจะถึงการประชุมครั้งต่อไปในเดือนสิงหาคม 55  ทำให้บรรยากาศทางการเมืองซึ่งกำลังเดินหน้าทั้งในสภาและนอกสภาเพื่อเผชิญหน้ากัน  เริ่มผ่อนคลายลงทันที  จึงทำให้ทุกฝ่ายโดยเฉพาะประชาชนทั่วไปที่ต้องการให้บ้านเมืองอยู่ในความสงบ  โดยเฉพาะในระยะที่จะเข้าฤดูฝน  ต้องเตรียมการป้องกันน้ำท่วม และเตรียมตัวที่จะต้องเผชิญกับภัยธรรมชาติ  รวมทั้งทางด้านเศรษฐกิจที่มีผลกระทบจากวิกฤติของเงินยูโร และราคาสินค้า เครื่องอุปโภคสูงขึ้น  มีความกังวลอย่างยิ่ง

            เมื่อเหตุการณ์ทางการเมืองซึ่งมีความร้อนแรง สลับกับความผ่อนคลาย เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเริ่มถอยกันบ้าง บางคนเชื่อว่าเป็นเพราะ “พระสยามเทวาธิราช” คุ้มครอง  แต่บางคนก็ว่า “พระสยามเทวาธิราช” ที่ว่านั้นไม่มีหรอก  ซึ่งก็มีส่วนถูกทั้งสองฝ่าย  ผมจึงขอแสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้ว่า  ที่ว่า “พระสยามเทวาธิราช” มีนั้น  ก็เพราะพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 6 ได้สร้าง “องค์พระสยามเทวาธิราช” ขึ้น  คงประดิษฐานไว้ที่ปราสาทพระเทพบิดา ในพระบรมมหาราชวัง  ที่สร้างขึ้นก็เพื่อให้มีองค์จริงตามจินตนาการ  ตามที่คนทั่วไปมักกล่าวอ้างว่า ในการที่ประเทศไทยผ่านวิกฤติกาลใหญ่ๆ ในทางการเมืองของโลก เช่น ในสมัยล่าอาณานิคม ในสงครามโลกครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2  ไทยก็รอดพ้นอันตรายถึงขั้นสูญเสียเอกราชมาแล้ว  แต่ไทยเราก็สามารถดำรงความเป็นเอกราชมาได้  ก็เพราะการกระทำขององค์พระประมุข  ด้วยการสนับสนุนของพสกนิกร เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน  ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะทุกคนเชื่อมั่นในพระสยามเทวาธิราช  ซึ่งเดิมไม่มีตัวตนให้ความคุ้มครองอยู่ 

จะเชื่อกันหรือไม่ ไม่เป็นไร แต่ลองมาเทียบกับมนุษย์เรา ซึ่งประกอบด้วย กาย กับ จิต ที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า “Body and Mind” คำว่า Mind นี้  ไม่ใช่ส่วนใดส่วนหนึ่งของกาย  แต่ต้องหนึ่งกับกาย มีบทบาทอิทธิพลต่อความเป็นอยู่ของกาย  ภาษาไทยเราบางทีก็เรียกว่า “วิญญาณ”  ซึ่งก็ไม่ตรงนัก เพราะ “วิญญาณ” หมายถึง ธาตุรู้ ตามชนบทของไทยเรา หมอแผนโบราณหรือหมอประจำหมู่บ้าน  ได้ใช้การรักษาคนไข้สำหรับเด็กๆ ที่ยังเยาว์วัย เมื่อมีอาการเจ็บไข้ ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุใด พ่อแม่ก็มักจะพาไปหาหมอประจำหมู่บ้าน  ก็จะใช้ธูปเทียนดอกไม้และไข่ต้ม แล้วเรียก “ขวัญ”  เพื่อให้ขวัญกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว  กลับมาอยู่ติดกับร่างกายของเด็กนั่นเอง  คำว่า “ขวัญ” ในที่นี่ น่าจะหมายถึง จิต หรือ Mind ที่คู่กับกายนั่นเอง

            ดังนั้นประเทศชาติของเราก็มีตัวตนจับต้องได้  แต่ก็คงจะต้องมีอีกสิ่งหนึ่งที่จับต้องไม่ได้ จะเรียกว่า “ขวัญของชาติ” ก็ได้  ที่ทำให้ประเทศชาติดำรงอยู่ได้โดยสมบูรณ์  ถ้า “ขวัญของชาติ” แตกแยกกัน ก็จะทำให้ประเทศชาติอยู่ในสภาพที่อ่อนแอไปด้วย  “ขวัญของชาติ”  ในที่นี้ก็คือ ความเชื่อมั่นยึดมั่นในองค์พระประมุของค์เดียวกัน  ถ้าเห็นองค์พระประมุข เป็นบุคคล ก็อาจแปรสภาพเป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตน คือ “พระสยามเทวาธิราช”  เป็นที่ยึดเหนี่ยวของคนในชาติ  ถ้าทุกคนหันมายึดเหนี่ยวในสิ่งเดียวกัน ก็จะทำให้ “ขวัญของชาติ” เข้มแข็ง มั่นคง มีพลังที่จะต่อสู้กับศัตรูใดๆ ได้ เช่น ร่างกายมนุษย์ที่มีทั้ง Body และ Mind ที่แข็งแรง  ย่อมสามารถต่อสู้โรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ได้เช่นกัน

            จากประสบการณ์ของผม ก็นับว่ายาวนานพอ ได้ผ่านการขัดแย้งถึงขั้นสงครามมาหลายครั้ง  และได้เข้าไปเกี่ยวข้อง กับได้ติดตามศึกษาความเป็นไปในประเทศเพื่อนบ้านของเรา ได้แก่ เนปาล, ลาว และเขมร  ผมจึงอยากจะเล่าประวัติศาสตร์บางตอนของประเทศเหล่านี้ เพื่อให้ “สติ” แก่คนไทยทั่วไป  ที่อาจไม่มีโอกาสได้ศึกษาความจริงบทเรียนของเราเองก็มีมาก  ผมเองก็ได้เล่าให้ฟังไว้ในหนังสือ “พคท.หายไปไหน ?”  ดูเหมือนจะมีน้อยคนที่ศึกษาเรื่องของเราอย่างจริงจัง  อันเป็นธรรมดาที่เราจะมองตัวเราเองไม่ค่อยเห็น  ทั้งๆ ที่คนทั่วโลกเขาศึกษาเรื่องของเรา และก็ชื่นชมในความสำเร็จของเราในการแก้ปัญหา ที่มีการขัดแย้งทางการเมือง ถึงขั้นต่อสู้กันด้วยอาวุธ มีคนล้มตายไม่น้อยกว่า 10,000 คน  ในช่วงระยะเวลาระหว่างปี 2508-2528 เป็นเวลา 20 ปี  ได้เป็นผลสำเร็จด้วยตัวเราเอง  เพราะเราใช้ “วิธีแก้ปัญหาที่ถูกจุด” นั่นเอง  แม้ว่าจะใช้เวลานานเท่าใดก็ตาม  เพราะ “วิธีการที่ถูก” เท่านั้นที่จะแก้ปัญหาได้  หรือที่เรียกว่า เอาชนะได้ 

            เราลองไปดูสถานการณ์ทางการเมืองของประเทศเนปาล  คนส่วนมากคงไม่ทราบว่า ประเทศเนปาลเป็นอีกประเทศหนึ่ง ปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราช  สามารถดำรงความเป็นเอกราชมาได้ตลอดสมัยล่าอาณานิคม เช่นเดียวกับประเทศไทย และประเทศญี่ปุ่น  แต่เมื่อเปลี่ยนระบบเป็นประชาธิปไตย ที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข อยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ ก็ทำให้เนปาลมีความขัดแย้งทางการเมืองอย่างรุนแรง  เพราะมีพรรคการเมืองที่ตั้งขึ้นใหม่ เรียกแบบทั่วไปว่า “พรรคเมา” (Maoist Party) เป็นพรรคที่ดำเนินการตามแนวคิดของเมาเซตุง  ด้วยการใช้กำลังชนบทล้อมเมืองหลวง  ต่อสู้กับพรรคการเมืองที่มีอำนาจ คือ “พรรคคองเกรส”  ปกครองประเทศมาช้านาน  พรรคคองเกรสไม่สามารถแก้ปัญหา  พระองค์ทรงตกลงแก้ปัญหาด้วยการใช้กำลังทหารของชาติเข้าแก้ปัญหา  ซึ่งเป็นการแก้ปัญหาที่ไม่ถูกต้อง  จึงทำให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้น จนสังคมนานาชาติต้องเข้ามาเกี่ยวข้องให้ทั้งสองฝ่าย “หยุดยิง” แล้วจัดให้มีการเลือกตั้งขึ้น  ผมเองในฐานะประชาชนองค์กรตรวจสอบการเลือกตั้งซึ่งได้ไปร่วมสังเกตการณ์ตรวจสอบการเลือกตั้งครั้งนั้นด้วย  ผลการเลือกตั้งไม่มีฝ่ายใดชนะเด็ดขาด  แต่ “พรรคเมา” ได้ที่นั่งมากกว่า  จึงจัดตั้งรัฐบาลผสม โดยมีเงื่อนไขว่า จะต้องมีการโหวตในสภาก่อน  เพื่อตัดสินว่าประเทศจะปกครองต่อไปด้วย “ระบอบประชาธิปไตย มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข หรือมีประธานาธิบดี”  ในที่สุดพรรคคองเกรส  ซึ่งเป็นพรรคที่เทิดทูลพระมหากษัตริย์ และได้ไปกราบทูลพระมหากษัตริย์ เพื่อให้เข้ามาช่วยแก้ปัญหา  ก็ได้หักหลังพระมหากษัตริย์ โดยโหวตร่วมกับพรรคที่เห็นชอบในการเปลี่ยนการปกครอง จากระบอบการปกครองที่มีกษัตริย์เป็นประมุข มาเป็นระบอบ ปชต. มีประธานาธิบดีเป็นประมุข  การเมืองหลังจากนั้น พรรคการเมืองต่างๆ ด้วยการนำของพรรคเมา ก็ไม่สามารถตั้งรัฐบาลที่มั่นคงได้ จนกระทั่งทุกวันนี้

            ส่วนประเทศกัมพูชา เดิมเป็นระบอบ ปชต. ที่มีพระมหากษัตริย์ เจ้าสีหนุ เป็นประมุข  แต่ต่อมาเกิดรัฐประหาร โดยนายพล ลอนนอล มือขวาของเจ้าสีหนุ ทำรัฐประหาร  ในขณะที่เจ้าสีหนุไปราชการต่างประเทศ  เจ้าสีหนุ แทนที่จะกลับมาเผชิญหน้ากับนายพลลอนนอล   แต่พระองค์ท่านตัดสินใจไปอยู่ข้างคอมมิวนิสต์เขมรแดง ของนายพลพอลพอต เกิดสงครามกลางเมือง ต่อสู้กันจนฝ่ายเวียดนาม ได้นำกำลังภายใต้การนำของเฮงสัมรินและฮุนเซนมาขับไล่เขมรแดงพอลพอต ออกจากเมืองหลวง จนนานาชาติต้องมาเกี่ยวข้องให้หยุดยิง และมีการเลือกตั้งขึ้น  ซึ่งผมได้ไปร่วมด้วย ฝ่ายฮุนเซนชนะการเลือกตั้ง มีการตั้งรัฐบาลผสมระหว่างพรรคของฮุนเซน กับพรรคของราชบุตรของสีหนุ 

ในที่สุดเจ้าสีหนุ ได้ดำเนินนโยบายปกครองให้เขมรกลับมาปกครองโดยระบอบประชาธิปไตย ที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข  โดยพระองค์สละราชสมบัติให้ราชบุตรสีหมุนี เป็นกษัตริย์แทน  ทำให้รัฐบาลของเขมร มีเสถียรภาพพอสมควรในเวลาต่อมา  แต่กว่าจะแก้ปัญหาโดยนำระบอบกษัตริย์เป็นประมุข  เขมรก็ได้ลองผิดลองถูกมาเป็นเวลายาวนาน หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นเวลา 20-30 ปี สูญเสียชีวิตผู้คนและทรัพย์สมบัติของแผ่นดินเป็นอันมาก  นี่ก็เป็นบทเรียนอันมีค่า ที่คนไทยบางคนเรียกร้องอยากจะให้มีการเปลี่ยนแปลง  โดยไม่ทราบว่าการเปลี่ยนแปลงนั้น มีอะไรขวางกัน มีบุคคลใดที่พอจะเชื่อมั่นได้  ถ้าระบบเก่าอันเป็นมรดกล้ำค่า ที่เราพากันภาคภูมิใจได้ล่มสลายลง เราจะมีอะไรเป็นหลักประกันหรือไม่

            ส่วน “สปป.ลาว”  ที่มีประธานาธิบดีเป็นประมุข  ก็ได้สร้างอนุสาวรีย์กษัตริย์องค์สุดท้าย ไว้ที่พระราชวัง ในเมืองหลวงพระบาง เป็นองค์ที่ใหญ่โตขนาด 2-3 กว่าขององค์จริง ไว้เป็นที่ระลึก  ผมก็ไม่ทราบว่า ลึกๆ ในจิตใจของคนลาวจะมีความรู้สึกอย่างไรต่อการที่เขาได้สูญเสียองค์พระประมุขที่ได้สร้างราชอาณาจักรลาวมาเป็นเวลาช้านาน  มีประวัติศาสตร์ที่น่าภาคภูมิใจในความเสียสละของบรรพบุรุษ ที่ได้ก่อสร้างประเทศมา  แม้ว่าจะมีหลักฐานทางข้อเขียนทางประวัติศาสตร์  แต่ก็ไม่มีองค์บุคคลที่เป็นเครื่องยืนยันได้ เช่น ประเทศไทย, ประเทศญี่ปุ่น, อังกฤษ  และหลายประเทศในยุโรป  แม้ว่าสถาบันพระมหากษัตริย์ จะไม่ทรงมีอำนาจในทางการเมืองใดๆ  แต่ก็เป็นสถาบันที่เป็นจุดรวมของคนในชาตินั้นๆ  เช่น การฉลองการครองราชย์ของพระบรมราชินิอังกฤษครบ 60 ปี เมื่อเร็วๆ นี้   และของพระบาทสมเด็จของพระเจ้าอยู่หัวของเราเมื่อหลายปี ก่อนหน้านี้  ได้นำความสุข ความปลื้มปิติ ของคนในชาติ แม้จะเพียงชั่วขณะหนึ่งก็ตาม  แต่ก็มีผลต่อขวัญกำลังใจ และเศรษฐกิจของประเทศเป็นจำนวนมหาศาล นับค่ามิได้

            ผมคิดว่าเวลานี้เป็นเวลาที่เหมาะที่สุด ที่คนไทยจะได้มีโอกาสได้คิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เป็นมาแล้ว  โดยอาศัยบทเรียนที่มีค่าของเราเอง  และของประเทศเพื่อนบ้าน มีให้ศึกษาหลายรูปแบบ  บางแบบอาจจะตรงกับที่ท่านคิดอยู่ขณะนี้ ที่ท่านอยากจะเปลี่ยนแปลง และขอให้คิดให้ตลอด ว่าถ้าเปลี่ยนแปลงแล้ว จะเป็นอย่างไร มีตัวอย่างให้เห็นอยู่ทุกรูปแบบ  ถึงจะเป็นแบบไหนก็ตาม  ผมก็ยังมองไม่เห็น  เหตุการณ์และประเทศที่ผมหยิบยกมานี้  ทำให้เห็นว่า แนวคิดของผู้นำสูงสุดที่ท่านเทิดทูล กับความคิดของผู้นำในกลุ่มของท่าน ก็ดูจะไม่ตรงกัน ความคิดของผู้นำสูงสุดของท่าน คิดเพียงเพื่อให้เขา “พ้นผิด” และสามารถกลับประเทศไทยได้อย่างสง่างามเท่านั้น  ส่วนความคิดของผู้นำที่สนับสนุนเขาคงคิดไกลไปกว่านั้น  ผมยังไม่ทราบว่า “เป้าหมาย” ของเขาจะไปทางไหนแน่ !  แล้วคนที่เฮฮาตามเขาไปนั้น ท่านรู้หรือไม่ว่า เขาจะพาท่านไปไหน !  ขอให้คิดทบทวนดูให้ดี !

            ถ้าท่านไม่มีพระสยามเทวธิราชคุ้มครองท่านแล้ว  ใครจะคุ้มครองท่าน  ประเทศที่ไม่มี “ขวัญ” เหมือนร่างกายไม่มี จิต-Mind  จะเป็นร่างกาย หรือประเทศที่สมบูรณ์แข็งแรงได้อย่างไร  จะเจริญก้าวหน้าได้อย่างไร ?    โอกาสเป็นของประเทศไทยแล้ว ในกลุ่มอาเซียน  ถ้าเราไม่สามารถแก้ปัญหาภายในของเราได้แล้ว  เราจะเป็นผู้นำได้อย่างไร ?

ผลร้องเรียนโทรคมนาคมครึ่งแรกปี 55 ชี้ชัด ปัญหาด้านคุณภาพและมาตรฐานการให้บริการพุ่งขึ้นครองอันดับหนึ่ง โดยพบการร้องเรียนมากในทุกประเภทบริการ รองลงมาคือปัญหาการคิดค่าบริการผิดพลาดที่เคยครองแชมป์ในปีก่อนๆ  รวมสองปัญหานี้มียอดร้องเรียนเกินครึ่ง เฉพาะด้านบริการมือถือนั้น ปัญหาหลักคือเรื่องการกำหนดอายุการใช้งานโทรศัพท์ระบบเติม ซึ่งมีผู้ร้องเรียนมากถึง 1 ใน 4 ของเรื่องร้องเรียนด้านมือถือทั้งหมด ในขณะที่ปัญหา SMS และปัญหาการแจกซิมฟรีที่ทำให้เกิดค่าบริการภายหลัง ยังคงมีผู้ร้องเรียนจำนวนมาก

จากสถิติการร้องเรียนปัญหาจากการใช้บริการด้านโทรคมนาคม ตั้งแต่ 1 ม.ค.- 30 มิ.ย 2555 พบว่า มีเรื่องร้องเรียนเข้ามายังสำนักงาน กสทช. จำนวน 993 เรื่อง ในจำนวนนี้เป็นปัญหาจากการใช้บริการโทรศัพท์มือถือมากที่สุด จำนวน 724 เรื่อง หรือประมาณร้อยละ 73 ที่เหลือเป็นปัญหาจากการใช้บริการอินเทอร์เน็ต 160 เรื่อง ปัญหาจากการใช้บริการโทรศัพท์พื้นฐาน 82 เรื่อง ปัญหาเกี่ยวกับสถานีวิทยุคมนาคม 24 เรื่อง และเรื่องอื่นๆ อีก 3 เรื่อง

นายประวิทย์ ลี่สถาพรวงศา กรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ด้านคุ้มครองผู้บริโภคในกิจการโทรคมนาคม กล่าวถึงประเด็นที่เป็นข้อร้องเรียนหลักในช่วงครึ่งแรกของปีนี้ว่า เมื่อมองในภาพรวมจากบริการ 4 ประเภท เรื่องร้องเรียนที่มีปริมาณมากที่สุดคือคุณภาพและมาตรฐานการให้บริการ โดยมีสัดส่วนการร้องเรียนสูงถึงร้อยละ 26 ของเรื่องร้องเรียนทั้งหมด ส่วนเรื่องการคิดค่าบริการผิดพลาดมีสัดส่วนการร้องเรียนประมาณร้อยละ 24

“เรื่องคิดค่าบริการผิดพลาดเคยเป็นข้อร้องเรียนอันดับหนึ่งในช่วงปีก่อนๆ และในข้อเท็จจริงก็ยังเป็นเรื่องร้องเรียนหลัก เพียงแต่เมื่อมองในภาพรวม ประเด็นคุณภาพและมาตรฐานการให้บริการอาจจะมีความหมายกว้างกว่า และพบการร้องเรียนได้ในทุกประเภทบริการ ซึ่งความหมายในส่วนของโทรศัพท์มือถือจะครอบคลุมตั้งแต่ปัญหาเรื่องสัญญาณ เช่น ล่ม หลุด ไม่ชัด ต่อติดยาก จนถึงปัญหาคุณภาพเน็ตผ่านมือถือไม่ดี ใช้บริการที่สมัครไม่ได้ ซึ่งก็ตรงกับความรู้สึกของผู้ใช้บริการทั่วไปที่ในระยะหลังมีการบ่นกันมากในเรื่องคุณภาพสัญญาณ เช่นเดียวกับบริการอินเทอร์เน็ตก็จะเป็นปัญหาเรื่องความเร็วและคุณภาพสัญญาณ ในขณะที่โทรศัพท์พื้นฐานจะเป็นเรื่องโทรศัพท์เสีย ส่วนในกรณีสถานีวิทยุคมนาคมหมายถึงปัญหาความกังวลในเรื่องผลกระทบต่อสุขภาพ”

อย่างไรก็ตาม หากดูเฉพาะบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ จะพบว่า ประเด็นที่เป็นข้อร้องเรียนหลักยังคงมาจากผู้ใช้บริการโทรศัพท์มือถือระบบเติมเงินที่เดือดร้อนจากการถูกกำหนดวันหมดอายุ ทำให้ไม่สามารถใช้บริการได้ทั้งที่ยังมีเงินเหลืออยู่ในระบบ และกรณีเติมเงินช้ากว่ากำหนดก็จะถูกยึดเงินพร้อมถูกระงับบริการ ติดตามด้วยการยึดเลขหมายด้วย ซึ่งพบว่า มีผู้บริโภคร้องเรียนในประเด็นเหล่านี้ทั้งหมด

“ปัญหาเรื่องการกำหนดอายุการใช้งานโทรศัพท์ระบบเติมเงิน หรือพรีเพด เป็นเรื่องร้องเรียนอันดับหนึ่งของเรื่องร้องเรียนด้านบริการมือถือในช่วงครึ่งแรกของปี 2554 เช่นเดียวกัน โดยในช่วงนั้นมีสัดส่วนมากกว่าครึ่งของเรื่องร้องเรียนทั้งหมด ส่วนในปีนี้มี 184 เรื่อง หรือประมาณ 1 ใน 4 ของเรื่องร้องเรียนมือถือ แต่ถึงแม้น้ำหนักของปัญหาจะลดลงไปมาก จากการที่ทางผู้ประกอบการมีมาตรการผ่อนปรนต่างๆ เช่น การเปิดให้ใช้เงินแลกวัน การออกโปรโมชั่นที่ให้ระยะเวลานาน แต่จะเห็นได้ว่าเรื่องนี้ก็ยังคงเป็นปัญหาร้องเรียนอันดับหนึ่ง ที่สำคัญคือ ปัญหานี้เป็นเรื่องของการกระทำที่ขัดต่อกฎหมาย ดังนั้นจะแก้ปัญหาให้ได้ผลจะต้องบังคับให้ผู้ประกอบการปฏิบัติตามกฎหมายอย่างจริงจัง” นายประวิทย์กล่าว

นอกจากนี้ นายประวิทย์ชี้ว่า ยังมีประเด็นปัญหาเฉพาะในส่วนของบริการโทรศัพท์มือถือที่น่าสนใจคือ ปัญหาบริการข้อความสั้น หรือ SMS ที่ผู้บริโภคร้องเรียนในแง่การถูกรบกวน การถูกคิดค่าบริการโดยไม่ได้สมัคร รวมทั้งปัญหาการไม่สามารถยกเลิกบริการได้ ซึ่งยอดการร้องเรียนมีประมาณร้อยละ 13 ของเรื่องร้องเรียนมือถือ ขณะที่กรณีการแจกซิมฟรีพบว่ามีการร้องเรียนเกี่ยวกับการถูกคิดค่าบริการในภายหลัง ทั้งที่ไม่มีการใช้บริการ และปัญหาการให้ข้อมูลที่ไม่ครบถ้วน โดยมีสัดส่วนการร้องเรียนประมาณร้อยละ 8 ของเรื่องร้องเรียนมือถือ

สถิติเรื่องร้องเรียนโทรคมนาคม 1 มกราคม – 30 มิถุนายน 2555  แยกตามประเภทบริการ

เขื่อนท่าแซะ เป็นเขื่อนขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่บ้านร้านตัดผม ตำบลสองพี่น้อง อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร พื้นที่น้ำท่วม
ประมาณ 9,800 ไร่ ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 3.3  พันล้านบาท มีผู้ได้รับผลกระทบประมาณ 400 ครอบครัว
มีการศึกษารายงานผลกระทบพร้อมกับเขื่อนรับร่อ เมื่อปี2536 – 2538
 
เขื่อนท่าแซะ ผ่านการพิจารณารายงานการศึกษาผลกระทบ ด้านสิ่งแวดล้อม จากคณะกรรมการผู้ชำนาญการ เมื่อปี 2544
ช่วงที่มีการเปลี่ยนประธานผู้ชำนาญการ จากดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์ เป็นดร.ปริญญา นุตาลัย ยังไม่ทันได้ประชุมคณะกรรมการผู้ชำนาญการ ก็มีการดึงโครงการเขื่อนท่าแซะ จากผู้ชำนาญการ ขึ้นไปพิจารณา ที่คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ทำให้หลายประเด็นยังไม่ได้ข้อยุติ เช่น
 
1. เรื่องพื้นที่อพยพ (กรรมการผู้ชำนาญการไม่เคยลงสำรวจพื้นที่) ได้มีการศึกษาเพิ่มเติมรายงานใหม่ ของบริษัทที่ปรึกษา
แต่ไม่มีพื้นที่อพยพ
 
2. ข้อเสนอชาวบ้านให้หาที่ชดเชยให้ครอบครัวละ ๒๕ ไร่ แต่กรมชลประทานตอบกับผู้ชำนาญการว่า ไม่สามารถหาได้
เนื่องจากเรียกร้องมากเกินไป และหาที่ได้ยากมาก
 
3. พื้นที่น้ำท่วมเข้าไปในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ากรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ จำนวน  2,400 ไร่ แต่ในรายงาน
เขียนไว้เพียง 100 กว่าไร่ และในรายงานพยายามหลีกเลี่ยงไม่กล่าวถึงกรณีน้ำท่วมเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
 
4. ไม่เคยรับฟังความเห็นชาวบ้าน เนื่องจากไม่เปิดโอกาสให้ชาวบ้านเข้ามามีส่วนร่วม
 
เมื่อเดือนพฤษภาคม 2546 กรมชลประทานต้องการนำโครงการเขื่อนท่าแซะ เข้าสู่คณะรัฐมนตรี เพื่อให้การดำเนิน
การโครงการเป็นไปตามแผนงบประมาณที่เสนอไว้ แต่ชาวบ้านประมาณ 60 คน เดินทางมาพบรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

ขอให้ยับยั้งเรื่องไว้ก่อน พร้อมกับยื่นหนังสือถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ให้ชะลอโครงการไว้ก่อน เนื่องจากการผ่ารายงานการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมไม่เป็นไปตามขั้นตอน เป็นผลให้โครงการเขื่อนท่าแซะ ถูกเสนอเข้าสู่ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี ในวาระเพื่อทราบ ไม่ได้ขออนุมัติดำเนินการ เนื่องจากกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และคณะรัฐมนตรีเห็นว่า โครงการนี้น่า จะมีปัญหา จึงได้ทำข้อสังเกตให้กรมชลประทานนำกลับไปทำความเข้าใจกับชาวบ้าน
 
เดือนมิถุนายน 2546 กรมชลประทาน ตั้งคณะกรรมการทำความเข้าใจกับชาวบ้าน โดยมีเฉพาะส่วนราชการฝ่ายปกครอง และกำนันกับผู้ใหญ่บ้าน โดยไม่มีชาวบ้านผู้ได้รับผลกระทบร่วมเป็นคณะกรรมการ ในเอกสารแต่งตั้งคณะกรรมการฯ ระบุว่า เป็นโครงการพระราชดำริ แต่ชาวบ้านได้ยกขบวนไปสอบถามทางจังหวัดชุมพร ได้รับคำตอบว่าไม่ใช่โครงการพระราชดำริ

 
เดือนเดียวกันนี้ ได้มีการนำโครงการเขื่อนท่าแซะ เข้าสู่คณะกรรมการกลั่นกรองเรื่องเข้าที่ประชุมคณะรัฐมนตรี
คณะกรรมการฯ ได้ให้ความเห็นชอบงบประมาณ ปี 2546 จำนวน 50 ล้านบาท และมีงบประมาณผูกพันไปจนถึงปี
2551 จำนวน 3,200 บาท ทั้งนี้กรมชลประทานต้องดำเนินการตามที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้ทำความเห็นแย้งไป 4 ข้อให้แล้วเสร็จก่อน

ในส่วนของชาวบ้านที่จะได้รับผลกระทบจากโครงการเขื่อนท่าแซะ ในช่วงแรกไม่กล้าออกมาคัดค้าน เนื่องจากมีการแอบอ้างว่า เป็นโครงการพระราชดำริ อีกทั้งมีการข่มขู่ว่า ถ้าออกมาคัดค้านกลุ่มคนไทยพลัดถิ่นในพื้นที่ จะไม่ได้รับค่าชดเชย และจะไม่ได้รับสัญชาติไทย

ต่อมา ชาวบ้านได้รวมตัวเป็นเครือข่ายประชาชนต้นน้ำท่าแซะ ส่งหนังสือร้องเรียนไปยังคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ขอให้ตรวจสอบการดำเนินโครงการเขื่อนท่าแซะ ลงวันที่ 20 พฤษภาคม 2546 ระบุว่าการดำเนินโครงการดังกล่าว
มีการละเมิดสิทธิของชาวบ้าน

จากนั้น วันที่ 1 มีนาคม 2547 ชาวบ้านประมาณ 80 คน ได้ชุมนุมกันที่ศาลาอเนกประสงค์ หมู่ที่ 4 ตำบลสองพี่น้อง
อำเภอท่าแซะ เพื่อคัดค้านโครงการ ในประเด็นต่างๆ ดังนี้

1.ความไม่ปลอดภัยของเขื่อนท่าแซะ เนื่องจากบริเวณสร้างเขื่อนอยู่ห่างจากรอยเลื่อนแผ่นดินไหวแค่ 2 กิโลเมตร
อาจจะทำให้เขื่อนพังได้

2.หลังมีเขื่อนท่าแซะ ประชาชนที่อยู่ใต้เขื่อนจะประสบปัญหาน้ำท่วมรุนแรงขึ้น เพราะคลองท่าแซะน้ำมาก เขื่อนไม่สามารถรองรับได้หมด

3.มีการปกปิดบิดเบือนข้อเท็จจริง อ้างว่าสร้างเขื่อนเพื่อการชลประทาน แต่ความจริงต้องการนำน้ำไปให้อุตสาหกรรมเหล็ก
ที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และอำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร

4.เขื่อนท่าแซะทำลายสิ่งแวดล้อมอย่างรุนแรง ท่วมป่าอนุรักษ์ต้นน้ำของคลองท่าแซะ อนาคตในฤดูฝนน้ำจะท่วมใหญ่
แต่ฤดูแล้งน้ำจะน้อยเพราะไม่มีป่า

5.นิคมอุตสาหกรรมเหล็กแห่งใหม่ จะต้องใช้ที่ดินของชาวชุมพรถึง 25,000 ไร่ อีกทั้งยังทำให้ชาวบ้านได้รับผลกระทบจากมลพิษที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

6.เขื่อนท่าแซะทำลายเศรษฐกิจประชาชนชาวท่าแซะ ถึงปีละ ๓๐๐ ล้านบาทจนถึงขณะนี้ กรมชลประทานและผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ยังคงพยายามผลักดันโครงการนี้ต่อไป

http://www.oknation.net/blog/STCC/2009/08/08/entry-1