ไฟแมงดา

…..
โน้นระยิบริบไรไฟแมงดา
สิ.ระยิบพริบตาไฟถนน
นี่ระยับวับวามไฟกามกล
สิ,ระยับนับจนไฟกลกาม
…
ดึกนี้กระท่อมทับเงาสลัว
ไหวไหวด้วยลมตัวเกินทั่วถาม
ณ ภายในอึกทึกเสียงตึกราม
เหนือนิยามจารีตสัตว์กรีดร้อง
…
หลากเนื้อหาคอกขังเพลงชีวิต
วงจรสวิตซ์ไฟใคร่สนอง
ระบายเงาระบัดเพียงลัดมอง
ก็รู้ว่าในทำนองมีวิญญาณ
…
หากหญิงสาวอ่อนไหวดุจใบเบี้ย
ความปลิวว่อนอ่อนเพลียกับเสียงขาน
คาราโอเกะค่ำนี้มีตำนาน
กับวับแวมวูบผ่านเงารานร้าว
….
ค่าชีวิตของตัวคือหัวใจ
ใต้แสงไฟแมงดาลมร้อนผ่าว
เข้าเผาไหม้อารมณ์อาลัยดาว
ภาวนาแข็งกร้าวอย่างอ่อนแอ
…
หากชายหนุ่มกลุ่มกลัดสะบัดปีก
คะนองคึกดึกฉีกลมกรีดแผล
เพลงดีกรีรดน้ำตามายาแปร
เป็นรอยยิ้มอิ่มแปร้เมื่อแทะโลม
…
ปลายวิกาลริบหรีไฟแมงดา
ค่อยค่อยดับหลับตา เหล้าแสงโสม
คาราโอเกะไก่โห่ ฟ้าเสื่อมโทรม
ลมหายใจจู่โจมคิดถึงบ้าน
…
สิงหา สัตยนนท์
๒๑ กรกฎาคม ๕๕

    แล้วเธอก็ล้มพับทิ้งขณะ

พร้อมกับสัมภาระ , สนามเป้า

ร่างทั้งร่าง ใจทั้งใจ เงาทั้งเงา

สลบลงดั่งผงเถ้าแสงตะวัน

   ก้าวลงรถไฟฟ้า มหาร้อน

นครฝันขาดตอนนครฝัน

พอพลันผล็อยลอยลิ่ววิญญาณยัน

สนั่นพื้นขืนขันแข่งแรงเมือง

   เธออีกเธอคว้าประคองด้วยสองแขน

กระง่อนกระแง่นหญิงสาวมิขุ่นเขื่อง

เข้าช่วยเหลือเนื้อหนังฝังฟันเฟือง

หมุนกงล้อต่อเนื่องเรื่องชีวิต

    บนถนนพักตอนความอ่อนล้า

ใครจะรู้ดวงตาก็พลันปิด

ลมหายใจวิงเวียนเขียนความคิด

เป็นลมนี้อิดโรย ฤาโหยไห้

    สถานีเดินทางสนามเป้า

ด้วยสายตายามเฝ้าทั้งเก่าใหม่

หากถามถึงเกิดขึ้นด้วยสิ่งใด

อากาศร้อนเกินให้พลังงาน

    ฤดูนี้ชีวิตความผิดแผก

บนแผ่นดินสาแหรกคนแปลกบ้าน

BTS ลอยฟ้ามหากาฬ

ส่งวิญญาณล้มพับกับขบวน

   ที่อยู่ได้ด้วยสิ่งจะจำนน

จึงอดทนต่อไปแม้ไผลผวน

การผลัดเวียน เพียรเฝ้า เท่าจำนวน

หนึ่งรถด่วนขบวนแอร์ อันแรงร้อน !

   แล้วเธอก็ลุกขึ้นอย่างฝืนสู้

ไม่มีคำดูถูกว่าลาก่อน

ไปช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์มหานคร

สนามเป้ามีเงินทอนคือหัวใจ

…..

สิงหา  สัตยนนท์

๒๑ มีนาคม ๕๕ บ่ายสามโมง

เขียนที่สถานนีรถไฟฟ้า BTS สนามเป้า

ดอกผลคนตาบอด กระป๋องกระแป๋ง

งอกรากเป็นแก้งก๊ก เกาะอกหลัง

ดั้นด้นผลผลิตติดตาชั่ง

ร้องเพลงเศษสตังส์ดังหล่นร่วง

นำหน้าคนตาดี ตีไม้เท้า

เคาะเงาสะเทือนฟ้าสะท้านสรวง

ก้าวไปกับมืดบอดตลอดดวง

พาทุกการตักตวง จ้วงทำนอง

ร่วงหล่น ร่วงหล่น เสียงดนตรี

กระทบสังกะสีก้นกระป๋อง

หล่นร่วง หล่นร่วง เงินต่างทอง

ค่าของคนร้องเพลง ใครขอทาน !

                ลำโพงน้อยห้อยคอสร้อยสายไมค์

ประจุถ่านไฟฝันให้ขันขาน

มีความลับเหลือเฟือเนื้อวิญญาณ

ลึกลับโลกกลับด้าน ชำนาญคิด

                ธรรมชาติเกิดมาแล้วตาบอด

ทอดยอดปลายไม้เท้าธุรกิจ

เป็นเครือข่ายระโยง โกงชีวิต

ร้องเพลงหยอดยาพิษ รักษาตา

                แต่ละคู่ละคู่ ดั่งคู่รัก

เกาะแผ่นหลังผลักย้ายทั้งซ้ายขวา

ย้อนกลับทางตาบอดตลอดมา

ล้วนคอกคับขังคา คุกไม้เท้า

…..

สิงหา  สัตยนนท์

๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๔

ระหว่างอยู่ในร้านลาบอีสาน หน้าโรงงานอุตสาหรรม จ.ชลบุรี 

มีคนตาบอดเดินร้องเพลงขอทานเข้ามาในร้านคู่แล้วคู่เล่า ผู้ที่อยู่ข้างหลังเป็นคนตาดีรอบๆเอวจะมีกระเป๋าหนังใส่เงิน

ผมนั่งดูและพูดคุยกับเพื่อนเรื่องของการทำธุรกิจบนชีวิตของคนตาบอด ดูกี่ทีกี่ที่ก็ไม่ใช่คู่รัก !

ฝรั่งตาน้ำข้าวกับสาวสีผิว

ชุดชั้นในดอกไม้สายลมปลิว

วิถีทัศน์ทิวทะเลกาเมกาล

       แต้มพู่กันลงบนผืนผ้าน้อย

วาดเป็นภาพเปลือกหอยสร้อยแสนหวาน

กางเกงในรัดรูปจูบวิญญาณ

ตึงแน่นไร้แก่นสาร ฟองทะเล

       ปลุกให้เธอมีชีวิตชีวา

วาดตัวหอยลอยตามีเสน่ห์

ประดับประดาพันธุ์ไม้ ดอกรักเร่

ยิ่งเวลาหลงใหลยามชายตา

     ให้ภาพบรรยายภาพด้วยตัวเอง

ละเลงความด่างพร้อยค่อยค้นหา

ควันบุหรี่ประโลมเจ้าโฉมฟ้า

ผสมกลิ่นกัญชาและยาไอซ์

       ร้านรวงช่วงกลางวันเปิดยันเช้า

ฟังดนตรีรูดเสากระหึ่มใส่

ก้องทำนองหูดับจนตับไหม้

ใคร่ของความคิดถึงยิ่งตึงตัง

       เริ่มคิดถึงบ้านนอกหลังคอกควาย

ลูกผู้หญิงหายไปไม่รู้หวัง

เธอแรมรอนล่องหนท้นพลัง

เสียงปี่ซังเดียวดายสายลมว่าว

       ไม่มีเธอวันนี้อีกกี่วัน

ผลัดผ้าถุง นุ่งสั้นฝันลูกสาว

ความยากจนค้นแค้นยังยืนยาว

ทิ้งน้ำตาน้ำข้าว ผู้เฒ่าชรา

       ชุดชั้นในเปิดม่านพบเนินเนื้อ

ผิวพรรณปลาบอาบเกลือ ทะเลซ่า

ความทรงจำหลุดลุ่ย ถุยน้ำตา

ดูให้มันสมค่ากามารมณ์

       เดิมพันทั้งชีวิตติดการพนัน

วางพู่กันหยุดวาดสายเส้นผม

สีดอกเลาเริ่มแซมคันงอกงม

จะถอนรากปักจม ชุดชั้นใน

      ได้เวลาเปลี่ยนผ่านตำนานผ้า

ค้นหาปรารถนาอย่าร้องไห้

แด่เธอผู้มีรักมาจากไป

แทบไม่อยากมีใครเป็นทารก

….

สิงหา  สัตยนนท์

๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๔

ย่ำค่ำริมทะเลพัทยาใต้ ดั่งดินแดนในภาพยนตร์ฮอลิย์วูด  อิทธิพล ผู้หญิง  ฝรั่ง  เซ็กส์  ยาและการพนัน

เธอผู้ที่ประวัติศาสตร์ต้องจารึก

ควบม้าศึกพยศเหยียบกฎหมาย

ผ่าพายุร้อยพันอันตราย

ดื่มเลือดทะเลทราย พอประทัง

    ระหว่างทางฆ่าอูฐ ทูตทะเล

สารเพเล่ห์เหลี่ยมเหี้ยมกระหัง

พาคางคกขึ้นวอหอระฆัง

ปล่อยนักโทษห้องขังพังกำแพง

   ประกาศอิสรภาพให้โลกรู้

ประวัติศาสตร์ปูตีน ! มากินแหนง

สุริยมณฑลก่นแจรง

สัญญาณภัยระแหง แยกแผ่นดิน

    เธอมาจากโคตรเหง้าเผาประเทศ

รับซื้อความอาเพศเปรตจำศิล

เป็นตัวแทนสงครามทิ้งกบิล

กลียุคทักษิณเขมือบเมือง

    แผลอตีดสามานย์สมานแผล

ด้วยหัวใจแก้แค้น แค่นกระเดื่อง

อภิมหาราษฎร์ เป็นทาสเชื่อง

ถูกวางยาพิษเพรื่อง กระดึงควาย

     ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ ใจปูตีน !

กลบหลุมปีนพยศเหยียบกฎหมาย

ขี่ควบนามสกุลฝุ่นกระจาย

ตรลบความตายฟื้นคืนชีพ

     …..

สิงหา  สัตยนนท์

๔ มิถุนายน ๕๔

ยินดีต้อนรับรัฐบาลใหม่

ลูกแม่..                                               
มันแย่มากหรืออย่างไร , ไอ้สุนัข
ดูดวงตาแม่ซิเจ้าที่รัก                                     
ช่างเจ็บใจยิ่งนัก ซักตะคอก

ลูกก็ยังด่ากราด , เรื่องชาติหมา             
ขู่ตวาดชี้หน้าวัยหัวหอก
แม่เป็นแม่เจ้านะ นักเรียนนอก                         
เพียงลึงค์สัตว์หัวถอกออกนอกบ้าน

 มันลำบากลำบนเหลือเกินใด                          
ดูเสนียดจัญไร เดรัจฉาน
พ่อของเจ้าบังเอิญเกินทัดทาน                        
ปล่อยสันดานวิ่งพล่านขี่คร้านไล่

หวังจะฆ่าให้ตายหรือลูกแม่                   
มันดูแย่มากหรือ ตวาดใส่
ยิ่งเนื้อตัวเจ้าโกรธดั่งโคตรไฟ                            
จะเผาโลกไหม้หมก ตกนรก

แค้นใดจะแค้นเท่ามาแค้นใจ                           
รักก็รักไอ้สุนัข รักเต็มอก
รักดั่งลูกที่รักสุนัข-นก                                    
แต่รักแม่ถูกชกจนอกตรม

เจ้าก็เห็นเต็มตัวและเต็มตา                   
เปิดประตูชายคา หมาขย่ม
มันรู้สึกหลุดลอยคอยวิ่งล้ม                    
เหมือนลิงลมอมหมาไปทั้งตัว

วินาทีแรกลูกเพียงคิด                                    
ด่าพ่อแม่สะเทือนจิตติดหนังหัว
เจ้ายิ่งเลือกความเศร้าอย่างเมามัว                  
เพียงเรื่องหมาหลุดรั้วแทบชั่วช้า

หากเจ้าคอยจับมันแทนสบถ                           
ในตาลูกสดใส ทั้งใจหมา
เรื่องของเรื่องจะไม่ลุกไม่ลามมา            
ให้ขี่คอกท่วมฟ้า สาเหตุนี้

สิงหา  สัตยนนท์

๒๓ มิ.ย. ๕๔

พัทยาใต้

เรือเห่อเรือหัวโทงโมงยามนี้
แดดเปรี้ยงเที่ยงวิถี ชีวิตเห่
ออกหาแมงกะพรุน ครุ่นทะเล
ลอยวนสนเท่ห์มิเรรวน

คลื่นแรงฟองกระฉอกนอกชายฝั่ง
ชายหนุ่มกุมพลังเรือยังหวน
ลิบลิบมองมองต้องท่องทวน
หลากล้วนชวนแลกระแสลม

ผู้เฒ่าเล่าถึงแมงกะพรุน
และชายรุ่นฉกรรจ์กระชั้นข่ม
เรือหัวโทงโยงโยกโลกกลิ้งกลม
ยื้อทะเลอารมณ์คมตะวัน

ราคาคือค่าเล่ห์ชเลลึก
ครองชีพรีบรู้สึกเกินนึกฝัน
อยู่กับน้ำกับฟ้าสารพัน
กลืนกินน้ำมันเรือเหลือคะเน

เที่ยงเที่ยงเปรี้ยงเปรี้ยงเสียงผ่าแดด
ร้อนร้อนแผดแผดแปดทิศเฉ
ออกหาแมงกะพรุนครุ่นเรือเย        
มอบเวลาทั้งทะเลให้ชีวิต

ยิ่งแสงเงาลัดหลีกใต้ปีกนก
ไหวสะท้านเข้าอกใจปกปิด
นายทุนเทียบท่าโพ้นโยนยาพิษ
ดีดลูกคิด ปาดเหงื่อให้เนื้อกร้าน

ให้เนื้อหนุ่มทุ่มเททะเลลึก
เศษสตางค์ตั้งปึกให้นึกหาญ
เพื่อครอบครัวชั่วกัลป์ตามบันดาน
กิโลกรรมหย่อนยานกี่ไมล์ทะเล

ลือว่าเรือหัวโทงโมงยามนี้
หางเสือตีน้ำเค็มเต็มที่เข
ซึ่งไม่อาจลมพัดปัดลมเพ
ผูกเปลนอนใต้สน ใจคนลอย

ทั้งที่รักมองล่องฟองกระเด็น           
กลืนน้ำลายเป็นเกลือเชื่ออร่อย
ลิบลิบพริบพริบกระปิดกระปรอย
ทยอยกลับลับแลแผลชีวา

เรือเห่อเรือหัวโทงยิ่งโคลงเคลง
ซัดเซทะเลเพลงระเบงหล้า
มาเทียบท่าทรายงาม วาบนิทรา
สะดุ้งตื่นหมื่นตาแมงกะพรุน

     …..
สิงหา  สัตยนนท์
๒๕ พ.ค. ๕๔
ริมทะเลอันดามัน จ.ภูเก็ต
ระหว่างนั่งมองเรือหาแมงกระพรุน สนทนากับชายชราริมเล และเรือหัวโทงเกยฝั่ง

  ฝน แมง แรงเรี่ยว ไข่เจียว ปลาดุกย่าง      ละอองฝอยลอยจางน้ำสร่าง  สาด
วงล้อมแคร่ไม้ขัดทัดระนาด                         เสียงมุบมับขับนาฎ กินข้าวค่ำ
วิถีชนบท มดแรงงาน                                 พร้อมเพรียงเลี้ยงมวลสาร ชาวบ้านหม่ำ
เวลานี้ชีวิตชนิดประจำ                               กลิ่นกรำธรรมดา ธรรมะเนา
 ดูก็อิ่มยิ้มเอิบเติบใจปลุก                          ประกายมุกตาซ่อนแต่ก่อนเก่า
สะท้อนวัยให้จิบ วิบวิบเบา                       เจ้าปีกบางทางเนาแห่งเราเอง
ฝนแมงแรงพัก ตักแต่งชีพ                          นิทรา คลีบ งีบงันสวรรค์เต่ง
จาน ช้อน ก้างปลาดุกฟังทุกเพลง             วิทยุ ตุเลง แค่เพลงรัก
มวลแมลงเล่นฝนและเล่นไฟ                     ขณะใจผู้คนบนทางหนัก
บนแคร่ตั้งล้อมวงลงทายทัก                    กินข้าวสักคำมื้อคือชีวิต
เล่าเรื่องราวข้าวปลาอาหารอิ่ม                 สนทนายิ้มน้อยยิ่มใหญ่ อิด!
ดวงตาที่ซ่อนยากมองหลากทิศ              ราตรีนี้เช้าชิด นิจกันดาร
ล้วนแต่จะแลภาพประกอบพบ             ขยายความสงบประกบด้าน
จะอื่นใดไข่เจียว เรียวแรงบาน                 เหนือจานข้าวทุกจาน ประทานพร
 ประทังตน ปลาดุกย่าง ข้าวนึ่งปั่น       ตายายชายฉกรรจ์ หลานละอ่อน
หลังฉากม่านค่ำเพรา เข้าหลับนอน         ด้วยศรัทธาอาทร นิวรณ์แล้งฯ

สิงหา  สัตยนนท์

๓๐ เมษายน ๕๔

ระหว่างกินข้าวมื้อค่ำกับชาวบ้านสถาน อ.ภูซาง จ.พะเยา

ฝนเท สาดลมแจ  แคร่ล้อม อาหารง่าย แมลงเม่า เมาว่อน เล่นไฟ